Welkom op Israël - Palestina Info
Zoek


Hoofdpagina
Israël-Palestina en het
Midden-Oosten Conflict
***************
English main page on
Israel-Palestine and the
Middle East Conflict


Nieuws & Opinie 2012

Artikelenlijst 2010-2011/
List of Articles 2010-2011

* Palestijnen politiek
* 60 Jaar na delingsplan:
Israël en de VN

* 60 Jaar Israël &
Nakba (1948-2008)

* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden
& nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Hamas
* Apartheidsmuur
of veiligheidshek
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Racisme, kolonialisme
& Apartheid

* Mythes & beeldvorming
over het conflict

* Verenigde Naties
* Zionisme
* Anti-zionisme
* Israël boycot
* Zionistische lobby
* Initiatieven voor
vrede en verzoening

* Palestijnse
Gevangenendocument

* Hezbollah
______________
OPINIES:


* Column Simon Soesan
* United Civilians for Peace
* Reisverslag Israël
* 'Het zijn net mensen'
(boekrecensie Joris Luyendijk)

* Dries van Agt over
Israël en Palestina

* Krantenonderzoek NRC
conflict Israël-Palestina

* Berichtgeving NOS Journaal
conflict Israël-Palestina

______________
ENGLISH:

* Short History of the
Arab-Israeli conflict

* Why a boycott of Israel
does not help peace

* Zionism
* Review Amnesty
Report on Gaza War

* NRC Handelsblad study
* NOS Journaal study


* Sitemap

Links
Onze Weblinks /
Our Links page


Links "Israel Informatie Eigenstart"

Zie ook de links onderaan deze pagina. /
See also the links at the bottom of this page.

Menu
  • Startpagina
  • Artikelen Top 30
  • Eerdere enquetes
  • Nieuws
  • Zoek op deze site

  •  
    Israël - Palestina Info: Nederlandstalige artikelen

    Zoek op dit onderwerp:   
    [ Ga naar startpagina | Kies een nieuw onderwerp ]

    Nederlandstalige artikelen De constructie van het Joodse en Palestijnse volk (IMO)
    Geplaatst door abby op Wednesday 21 December @ 17:58:57 GMT+1 (2972 maal gelezen)

    De constructie van het Palestijnse volk
    IMO Blog, 11 december 2011


    “Palestijnen zijn een verzonnen volk” aldus Gingrich, de belangrijkste republikeinse presidentskandidaat gisteren. Ze zijn onderdeel van het Arabische volk en er vooral op uit om Israel te vernietigen en hebben daarom geen recht op een eigen staat, volgens Gingrich. Stevige woorden, als je bedenkt dat ook republikeinse presidenten zich de afgelopen jaren hebben uitgesproken voor een tweestatenoplossing en tegen de voortgaande bouw in de nederzettingen, al sinds 1967 min of meer het officiële beleid van het State Department. Tijdens hun campagnes doen kandidaten vaak stevige uitspraken en beloven bijvoorbeeld nu toch echt de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verplaatsen, maar het gebeurt nooit. Ook voor Gingrich zal een en ander er anders uitzien mocht hij straks in het Witte Huis zitten. Zijn woorden laten wel duidelijk zien waar zijn sympathie ligt, en staan haaks op de Arabische toenadering die Obama zoekt.

    Maar hoe verzonnen zijn de Palestijnen? En zijn de Joden niet evenzeer verzonnen, net als veel andere volken? Ja en nee. De nationale identiteit van alle volken is (op zijn minst deels) geconstrueerd, en ieder land heeft zijn eigen ontstaansmythes en nationale helden. In de Nederlandse geschiedenis speelt de zee een grote rol, maar Gelderlanders en Limburgers hebben daar niet veel mee, en hun zeggen die zeehelden niet zoveel. Limburg en Brabant werden pas in de negentiende eeuw volwaardige Nederlandse provincies, en delen van Limburg hoorden tot de Franse tijd bij Duitse hertogdommen of vielen onder de Oostenrijkse keizer. België is nog recenter een staat geworden, en je kunt je afvragen in hoeverre er een echt Belgische identiteit is. Dat betekent niet dat België daarom geen bestaansrecht heeft. Zolang ze het met elkaar uithouden kan het land blijven bestaan.

    Onder Palestijnen verstaan we de Arabische inwoners van het toenmalige Britse mandaatgebied Palestina (nadat Jordanië ervan werd afgesplitst), ofwel het huidige Israel, de Westoever en de Gazastrook. Tot 1948 heetten Joodse inwoners van het mandaatgebied overigens ook Palestijnen, en daar komt Golda Meirs vaak gehekelde opmerking ‘ik ben een Palestijn’ vandaan. Voor 1948 voelden de Arabieren in Palestina zich vooral verbonden met de plaats waar ze vandaan kwamen of de stam waartoe ze behoorden. Deze stammen bestaan nog steeds en vormen vooral in de Gazastrook vaak rivaliserende bendes. Ironisch genoeg heeft juist het zionisme, en dan vooral de strijd daartegen, de Palestijnen met elkaar verbonden en een nationale identiteit gegeven. Ze hadden daardoor een gemeenschappelijk doel, een gemeenschappelijke vijand en kregen ook – door die strijd – een gemeenschappelijk verleden. Overigens bestond Palestina voor 1919 niet als geografische en politieke eenheid, het was in de eeuwen daarvoor een onderdeel van het Ottomaanse rijk en delen van het huidige Israel en de Palestijnse gebieden vielen onder verschillende provincies. Ook een aantal andere landen en volken in de Arabische wereld zijn pas na de Eerste Wereldoorlog onafhankelijk geworden, waarbij de grenzen soms willekeurig werden getrokken en de machthebbers door de Britten of Fransen waren aangesteld.

    Ook de Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen die buiten het gebied wonen gelden als Palestijn, al zijn velen van hun er nog nooit geweest. Een deel van de vluchtelingen woonde overigens zelf nog maar relatief kort in het mandaatgebied Palestina; zij waren vanuit Jordanië of Syrië naar Palestina getrokken vanwege de werkgelegenheid en ontwikkeling van het gebied. De voorwaarde om als Palestijns vluchteling te worden aangemerkt is dat men minimaal twee jaar voor de vlucht in Palestina heeft gewoond. Het gaat hierbij waarschijnlijk niet om heel grote aantallen. De Palestijnse identiteit van de vluchtelingen en hun nakomelingen wordt kunstmatig in stand gehouden door de vluchtelingenorganisaties en de UNRWA, die immers menen dat zij het recht hebben allemaal ‘terug’ te keren naar wat nou Israel is (zie over dit zogenaamde recht op terugkeer ook dit artikel). Om die reden verhinderen de Arabische staten hun integratie in die landen en houdt men ze in zogenaamde kampen waar ze opeengepakt leven en werken. Ze kunnen niet of moeilijk aan een woning en werk buiten de kampen komen. Dit geldt vooral voor Syrië en Libanon, in Jordanië hebben ze het relatief goed.

    Rechtse zionisten betogen zoals Gingrich dat de Palestijnse identiteit vooral een verzinsel, een constructie is om Israel te dwarsbomen. Toen het de Arabische staten maar niet lukte Israel militair te verslaan moest men creatief zijn en verzon een volk dat dat land eigenlijk toebehoort in plaats van de Joden. Het is een simplistische voorstelling van zaken, die voorbij gaat en allerlei ontwikkelingen die hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van een Palestijnse identiteit. Maar er zit ook een kern van waarheid in. De strijd om het land begon overigens al voor Israels stichting en voordat de Arabische staten onafhankelijk waren en bewust een volk konden uitvinden. Arabieren in Palestina vielen al in 1920 Joden in verschillende plaatsen aan, uit onvrede met de komst van steeds meer Joden naar Palestina. En toen al besloten de zionisten in reactie daarop dat zij voor hun eigen verdediging moesten zorgen en niet slechts op de Britten konden vertrouwen. De Palestijnen zijn niet als volk ‘bedacht’ maar wel gebruikt in de strijd tegen Israel, vooral na 1967. Daarvoor benadrukte bijvoorbeeld Jordanië juist de gemeenschappelijke identiteit van Palestijnen en Jordaniërs, en was fel gekant tegen Palestijnse onafhankelijkheid of autonomie op de Westelijke Jordaanoever.

    ............................


    De constructie van het Joodse volk
    IMO Blog, 14 december 2011


    De Palestijnen definiëren zichzelf zoals gezegd vooral in relatie tot Israel, en zij lijken hun identiteit te ontlenen aan de strijd tegen Israel. Men is het door Israel onderdrukte en verdreven volk, dat een harmonieuze samenleving kende totdat de zionisten uit Europa ze kwamen verjagen, hun land inpikten om er hun eigen Westerse staat te stichten. Maar voordat de zionisten kwamen was er nog geen Palestina met een eigen identiteit, er waren Arabieren in verschillende dorpen die onder verschillende lokale en regionale machthebbers vielen en uiteindelijk onder een ver weg gesitueerd centraal gezag. Een deel van de Palestijnen was overigens zelf pas relatief recentelijk in het gebied komen wonen; in de 19e en begin 20e eeuw immigreerden mensen uit Egypte, Syrië maar ook verder gelegen landen zoals Algerije en Libië naar wat nu Israel en de Palestijnse gebieden is. Dit is soms nog aan de achternamen van Palestijnen te herkennen (Mughrabi verwijst naar Algerije, Hurani naar Syrië). Belangrijke Palestijnse helden zoals Izzedien Al Qassam, Kaukji (leider van het Arabische Bevrijdingsleger dat in 1948 tegen Israel vocht) kwamen uit Syrië; Yasser Arafat is in Cairo geboren. Daarnaast bestaat een deel van de Palestijnen uit bekeerde Joden. De idee van een puur en inheems Palestijns volk dat door arrogante Europese kolonisten werd verdreven is dus onjuist. Zie dit artikel over hoe de Palestijnen honderd jaar geleden werden beschreven.

    De Palestijnen ontkennen voortdurend de Joodse wortels in het land, de Joodse geschiedenis en de nationale identiteit van de Joden. De ‘gematigde’ Palestijnse Autoriteit meent dat de Joden een religie zijn, geen volk, en gebruikt dat als argument tegen erkenning van een Joodse staat. Men ziet de Joden als vreemde indringers, niet als een volk met een duizenden jaren oude geschiedenis in en verbondenheid met het land. Zo ontkent de PA het bestaan van de tweede tempel of meent dat de Joden daar althans niks mee te maken hadden. Sommigen gaan zelfs zover te beweren dat de Joden in 1967 voor het eerst in de oude stad van Jeruzalem kwamen. Ook de Klaagmuur wordt Arabisch gemaakt en heet Al Buraq. Andere Joodse heilige plaatsen zoals de graven van de aartsvaders in Hebron en Rachels graf in Bethlehem worden eveneens ‘verarabiseerd’. Zelfs het bestaan van Joodse klederdracht wordt ontkend, en de Joden ervan beticht deze van de Palestijnen te hebben gejat, zo heb ik zelf ondervonden toen ik in Bethlehem in het Palestine Heritage Center, waar een vrouw de klederdracht van haar grootouders tentoonstelde, een praatje maakte. Er zijn nog veel meer voorbeelden van deze ontkenning van de Joodse geschiedenis en haar toe-eigening door de Palestijnen. Van de idiote aantijging dat Jezus een Palestijn was tot de vernietiging van Joodse artefacten in de Tempelberg.

    De onderliggende motivatie voor dit alles lijkt duidelijk: men ziet de Joodse geschiedenis van het land als een directe bedreiging voor de eigen geschiedenis en identiteit. Een gedeelde band met het land, of beter gezegd, een andere band met het land, lijkt niet mogelijk. Komt dit omdat men ergens wel weet dat de Joden de betere papieren hebben, zoals sommige sympathisanten van Israel menen? Heeft het met -deels- islamitisch gefundeerd antisemitisme te maken, waardoor men niet naar de Joden als gelijkwaardig volk kan kijken, en hen slechts als dhimmi’s wenst te behandelen?

    Hoe dit ook zij, wat telkens weer opvalt is het gebrek aan positieve voorbeelden uit de eigen geschiedenis. Zoals vaker opgemerkt vernoemt men scholen, straten en allerhande activiteiten naar terroristen, niet naar helden die een positieve, opbouwende rol hebben gespeeld in de Palestijnse geschiedenis en maatschappij.

    De Palestijnse reactie op Gingrichs uitlatingen is dan ook nogal hypocriet:


    Saeb Erekat, a senior Palestinian official, described his comments in an interview as “despicable”. Hanan Ashrawi, another top official, said Gingrich’s “very racist comments” showed he was “incapable of holding public office.” “What is the cause of violence, war in this region? Denial, denying people their religion, their existence, and now he is denying our existence,” said Erekat, for years a leading figure in peace talks aimed at the creation of a Palestinian state alongside Israel.


    Als het racistisch is het bestaan van de Palestijnen als volk te ontkennen, dan is het evenzeer racistisch het bestaan van het Joodse volk te ontkennen. En als dergelijke opmerkingen aantonen dat Gingrich niet geschikt is voor zijn functie, hoe geschikt zijn Abbas en Erekat dan, die keer op keer hebben gezegd dat er geen sprake kan zijn van erkenning van Israel als Joodse staat, omdat een staat gebaseerd op religie racistisch zou zijn? Hoe geschikt ben je voor het ambt van president van de Palestijnen wanneer je naar herdenkingen ter ere van terroristen gaat en deze als helden eert, en nazi collaborateur Hai Amin Al Husseini prijst? Gingrichs opmerkingen waren niet handig en dragen zeker niet bij aan vrede, maar misschien dat Abbas en Ashrawi zich eerst eens kunnen concentreren op het eigen huis?

    Maar zijn de Joden niet eveneens een verzonnen volk, of op zijn minst een volk dat uit een ratjetoe is ontstaan en een eigen identiteit heeft geconstrueerd? Het is een populaire opvatting onder anti- c.q. ‘post’ zionisten en Nederlandse media nemen dit gretig over, zoals men alles graag lijkt te geloven wat de Joodse claim op het land en dus Israels bestaansrecht onderuit haalt. Zie hier, hier en hier voor reacties op deze ideeën. Om kort te gaan: ja, ook Joden zijn geen genetisch zuiver ras en de Joden van nu stammen niet allemaal direct af van de Joden uit de tijd van het Oude Testament. De Joodse nationale identiteit is echter wel degelijk duizenden jaren oud, met unieke kenmerken zoals een eigen taal, religie, feestdagen en gebruiken. Er zijn natuurlijk verschillen tussen Joden uit verschillende landen, maar juist door deze unieke kenmerken is er ook een gevoel van verbondenheid van Joden over de hele wereld. Joden die naar een vreemd land gaan voelen zich vaak meteen thuis bij (en worden hartelijk verwelkomd door) de lokale Joodse gemeenschap, en door de eeuwen heen was men bereid elkaar te helpen in nood.

    De Joden hebben een lange geschiedenis in het land, en hun religie is er diep mee verbonden. Na hun verdrijving door de Romeinen en later de Kruisvaarders zijn er telkens groepjes Joden teruggekeerd, en in sommige plaatsen (zoals Hebron) leefden Joden met een korte onderbreking gedurende de afgelopen 1000 jaar. Sommige Joden die naar het land dat nu Israel en de Palestijnse gebieden omvat trokken werden (vaak gedwongen) bekeerd tot de islam, anderen stierven aan malaria en andere ziekten.

    De Palestijnen maar ook sommige zionisten ontkennen de nationale identiteit van de ander om diens claim op het land te ondermijnen. En hoewel de Joden al veel langer een volk zijn en een langere geschiedenis hebben in het land, en hoewel ook een deel van de Palestijnen naar het gebied waren geëmigreerd, blijft het een feit dat toen de zionisten in grotere aantallen naar het land kwamen, dit reeds bewoond was. Volk of niet, er woonden mensen en die hebben ook nationale aspiraties, al kun je erover twisten hoe oud die zijn en in hoeverre die op zijn minst worden aangewakkerd met onzuivere motieven. Het ontkennen van elkaars identiteit verandert niets aan de realiteit dat men samen in het land van de rivier tot de zee zal moeten wonen, en dat de ander niet in lucht op zal lossen of zonder geweld zal vertrekken. Israel lijkt inmiddels tot dit inzicht te zijn gekomen, al gaat dat niet echt van harte. Aan Palestijnse kant is men zoals gezegd nog niet zo ver, en daar zouden bemiddelaars ze steeds weer op aan moeten spreken.

    Ratna Pelle



    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen Meer kritiek op Palestijnse opstelling nodig (IMO/Ratna Pelle)
    Geplaatst door abby op Thursday 01 December @ 22:31:09 GMT+1 (2074 maal gelezen)

    Meer kritiek op Palestijnse opstelling nodigVolkskrant opinie 30 november / IMO Blog, 1 december 2011

    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3058029/2011/11/30/Meer-kritiek-op-Palestijnse-opstelling-nodig.dhtml
    OPINIE - Ratna Pelle −30/11/11, 15:26

    Om vrede dichterbij te brengen moet ook het nodige veranderen aan Palestijnse kant. Men moet kritisch naar het eigen verleden gaan kijken. Er moet een klimaat ontstaan waarin kritiek op het Palestijnse leiderschap en begrip voor Israëls positie niet gelijk wordt gesteld met verraad. Dat betoogt Ratna Pelle, medewerkster Israel-Palestina.Info.

    In de Volkskrant van afgelopen vrijdag hekelt Jaap Hamburger het regeringsbeleid om de banden met Israël te intensiveren. Israël zou eerst de bezetting moeten beëindigen en de mensenrechten respecteren, en nu niet worden beloond voor slecht gedrag.

    Inderdaad is de bezetting en de maatregelen die ze met zich brengt niet goed voor Israël. Veel Israëli's hebben op dit gevaar gewezen, vroeger en nu. Maar de oplossing van Hamburger is simplistisch: Israël internationaal isoleren en de druk zo opvoeren totdat het zich eenzijdig terugtrekt en de Palestijnen de hele Westoever en Oost-Jeruzalem geeft. Over eisen aan of tegenprestaties van de Palestijnen heb ik Hamburger nog nooit gehoord.


    Palestijns geweld
    Na de eenzijdige terugtrekking uit de Gazastrook heeft Hamas daar de macht gegrepen en een regen van raketten afgevuurd op Israël. Het is vaker voorgekomen dat Israëlische concessies juist tot Palestijns geweld leidden en tot meer eisen, en de vrede dus niet dichterbij brachten. Tijdens de bouwstop van negen maanden waren de Palestijnen nauwelijks tot onderhandelen te bewegen en schroefden zij hun eisenpakket verder op, zoals ze ook hadden gedaan na Baraks vredesvoorstellen in Camp David in 2000, en zelfs de voorstellen die een half jaar later in Taba werden gedaan waren niet goed genoeg. Er is dus meer nodig om tot vrede te komen dan alleen Israëlische concessies en inschikkelijkheid.

    De EU, het Kwartet, de VS en zelfs Nederland dringen er bij Israël op aan te stoppen met bouwen over de Groene Lijn, en bekritiseren ieder bouwplan dat in het nieuws komt. Daarbij wordt geen onderscheid gemaakt tussen de grote blokken die volgens ieder vredesplan, zelfs het Geneefse Akkoord, bij Israël zullen blijven en verder weg gelegen nederzettingen die problematischer zijn.

    Jodenhaat
    Ook ieder Palestijns huis dat wordt gesloopt, zij het omdat er geen huur werd betaald of omdat er een park wordt aangelegd of omdat er geen vergunning was, wordt internationaal fel bekritiseerd en de Palestijnse versie van de zaak klakkeloos voor waar aangenomen. Ondertussen is er nauwelijks kritiek op Palestijns gedrag dat de vrede niet bepaald bevordert, zoals de verheerlijking van terroristen als helden en van geweld in het algemeen in Palestijnse (ook door de PA gefinancierde) media, op scholen en in moskeeën. Ook wordt heel Israël vaak als bezet Palestina voorgesteld, en Israëlische steden als Haifa en Jaffa als Palestijns. Scholen, kinderkampen en wedstrijden worden naar terroristen vernoemd. Er heerst een klimaat van Jodenhaat, van complotdenken waarin de Joden van de meest absurde zaken worden beschuldigd.

    SS-divisie van moslims
    Afgelopen maandag was het 70 jaar geleden dat de belangrijkste Palestijnse leider van voor Israëls stichting een ontmoeting had met Hitler. Op 28 november 1941 beloofde Hitler moefti Haj Amin Al Husseini dat hij ook de Joden in de Arabische wereld zou uitroeien. De moefti had contact met hem gezocht en was naar Duitsland gekomen om de nazi's te helpen. Zo zette hij in Joegoslavië een SS-divisie van moslims op, en hij zorgde ervoor dat nazi propaganda via de Arabische radio werd uitgezonden en zo in het Midden-Oosten werd verspreid. Zo worden de 'Protocollen van de Wijzen van Zion' door zowel de nazi's als in de Arabische wereld vaak aangehaald als 'bewijs' van het Joodse streven naar wereldoverheersing. Hamas verwijst er bijvoorbeeld naar in haar handvest. De moefti geldt nog steeds als held onder de Palestijnen en werd vorig jaar nog door Machmoud Abbas in een speech geprezen.

    Verraad
    Om vrede dichterbij te brengen moet er dus ook het nodige veranderen aan Palestijnse kant. Men moet, zoals in Israël al lang gebeurt, kritisch naar het eigen verleden gaan kijken. Er moet een klimaat ontstaan waarin kritiek op het Palestijnse leiderschap en begrip voor Israëls positie niet gelijk wordt gesteld met verraad. Want terwijl je in Israël, ondanks enkele bedenkelijke maatregelen, nog steeds vrij je mening kunt uiten, kunt demonstreren en je kunt organiseren, lopen kritische Palestijnen continu gevaar. Onafhankelijke media en mensenrechtenorganisaties hebben het moeilijk.

    Hamburger stelt onterecht dat Israël de delegitimatiecampagne aan zichzelf te danken heeft. Deze campagne staat los van welke regering er in Israël zit, en of men meer of minder toegeeflijk is tegenover de Palestijnen. De campagne stoelt op het overwicht van de islamitische landen en anti-Westerse regimes in de Verenigde Naties, en krijgt mede door de steun van antizionisten met een vaak radicaal-linkse visie steeds meer voet aan de grond in Europa.

    Juist de harde en eenzijdige kritiek op Israël en het dreigen met sancties heeft in Israël tot een verharding geleid, tot een houding dat men het dan maar zonder Europa (en de VN, en Rusland) moet doen.

    De maatregelen tegen mensenrechtenorganisaties die Hamburger hekelt zijn een direct gevolg van deze delegitimatiecampagne die zijzelf ook voeden. Sommige organisaties leven grotendeels van Europese steun en richten zich in hun kritiek op het Israëlische beleid ook steeds meer op een vooral Europees publiek. Ze geven daarbij consequent maar n kant van het verhaal, de kant die Hamburger ons ook altijd opdist. Ze worden desondanks door veel Westerse journalisten en politici als onpartijdig gezien en ze figureren prominent in de media.

    In Israël zelf hebben deze organisaties vanwege hun vaak radicale opvattingen weinig steun onder de bevolking. Hoewel veel Israëli's vinden dat men niet over een ander volk kan blijven heersen en ook het kolonistengeweld op weinig sympathie kan rekenen, is de vredesbeweging in Israël sterk geslonken sinds de tweede intifada. Men heeft immers gezien dat meer concessies doen niet werkte. En hoe meer de rest van de wereld zich afkeert van Israël, hoe meer dat de rechtse nationalisten in Israël in de kaart speelt. Daarom is het goed dat dit kabinet inzet op een goede relatie met Israël, waarbij men overigens zeker ook af en toe kritiek laat horen. Juist naar de Palestijnen toe zou wat meer kritiek mogen klinken.

    Ratna Pelle is medewerkster Israel-Palestina.Info



    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen Is Hulspas een antisemiet? (IMO)
    Geplaatst door abby op Thursday 01 December @ 22:18:25 GMT+1 (2201 maal gelezen)

    Is Hulspas een antisemiet?IMO Blog, 29 november 2011

    Er was weer een relletje in politiek Den Haag dat met Joden verband houdt. Het blijft lastig, je moet altijd op je woorden letten, anders wordt je zomaar voor racist of antisemiet uitgemaakt. Dit keer was het geen wat al te fel uitgedrukte kritiek op Israel of een ongepaste vergelijking met de oorlog die de gemoederen bezig hield, maar een opmerking van PVV'er De Roon. Hij sprak minister Rosenthal aan op zijn Joods zijn, en bekritiseerde hem omdat hij als Jood kritiek had uitgeoefend op het Israelische nederzettingenbeleid en de bouw van nieuwe woningen in Gilo, een paar kilometer over de groene lijn in Jeruzalem. Hij meende dat je van een Joodse minister kon verwachten dat hij zich positief opstelt ten opzichte van de Joodse staat.


    Het kwam hem op felle kritiek van o.a. Van Bommel en Pechtold te staan, waarna hij min of meer excuses maakte en twitterde dat hij Rosenthals Joodse afkomst er niet bij had mogen betrekken en dit geen rol speelt. Pechtold mag op zichzelf gelijk hebben dat je iemands achtergrond (hij gebruikte ook het woord 'ras') niet mag betrekken bij iemands handelen, maar hij weet ook wel dat dit soms wel een rol speelt. Van bijvoorbeeld Koser Kaya werd indertijd geaccepteerd dat zij een iets 'genuanceerdere' kijk had op de Armeense genocide, en dat heeft alles met haar Turkse achtergrond te maken. En ik vermoed dat Pechtold redelijk wat begrip op kan brengen voor Arabieren die vanuit hun achtergrond net iets feller en ongenuanceerder over Israel en Joden praten dan wij hier gewend zijn, al zijn de meeste grenzen de afgelopen tijd, door allochtoon en autochtoon, wel overschreden. Het klopt natuurlijk dat De Roon dat niet zo openlijk had mogen doen.

    Minister Rosenthal wordt geacht zijn werk uit te voeren en het standpunt van de regering uit te dragen. En daarbij doet het er niet toe of hij man of vrouw is, homo of hetero, christelijk of islamitisch of Joods of Arabisch. Maar in de praktijk is het natuurlijk heel logisch dat je Joods zijn invloed heeft op hoe je naar Israel kijkt, wat overigens niet wil zeggen dat je daardoor automatisch minder kritisch bent. De houding van veel Nederlandse Joden tegenover Israel kenmerkt zich door een kritische betrokkenheid, waarbij bij sommigen de betrokkenheid en bij anderen de kritiek de boventoon voert. Maar Rosenthal heeft niet alleen last van de PVV die vindt dat hij niet pro-Israel genoeg is, hij wordt veelvuldig gehekeld door apologeten van de Palestijnen die er geen enkele moeite mee hebben zijn Joods zijn erbij te betrekken en te suggereren dat dat invloed heeft op zijn beleid. Ook wordt hij ervan beticht voor een groot-Israel te zijn en geen enkele kritiek te hebben op Israel.

    Het goede aan deze rel is misschien dat nu duidelijk is dat dat niet klopt, en Rosenthal voor een tweestatenoplossing is en zelfs bouwen in Oost Jeruzalem afkeurt. Daarin wijkt hij niet af van bijvoorbeeld zijn voorganger Verhagen. Toch pakte zelfs het gerenommeerde Der Spiegel onlangs uit met een verhaal waarin Rosenthals Joodse afkomst en het feit dat hij met een Israelische is getrouwd als reden voor zijn pro-Israelische koers werden gegeven. Alsof zo'n paragraaf over Israel in het regeerakkoord niet het resultaat kan zijn van consensus binnen de drie partijen, van een welbewuste keuze de banden aan te halen met het meest democratische en Westerse land in de regio, een land dat in de regio zelf geïsoleerd ligt en bovendien een en ander te bieden heeft op technologisch en medisch gebied.

    Hat valt mij overigens op dat mensen van Palestijnse afkomst, of getrouwd (geweest) met een Palestijn, zoals Arjan El Fassed, Ramsey Nasr, Tineke Bennema, Eva Ludemann en Anja Meulenbelt, allen behoorlijk gekleurd en eenzijdig naar het conflict kijken, en hun visie ook openlijk uitdragen.

    Bij Joden en Israel ligt dit gecompliceerder en genuanceerder. Terwijl een grote meerderheid (redelijk) sympathiek staat tegenover Israel, is de kleine groep die vooral kritiek heeft behoorlijk dominant in de media. Er zijn daarbij weinig Joodse politici (en ook journalisten) die (openlijk) pro-Israel zijn, de meesten houden de zaken strikt gescheiden. Er is een organisatie van Israeli's die anti-Israel zijn, Gate48 en een van mensen die pro-Israel zijn, Arzi. En er is natuurlijk EAJG dat is opgericht uit protest tegen wat men de eenzijdige koerst van het CIDI noemt.

    Marcel Hulspas, bekend van zijn suggestieve anti-Israel schrijfsels, springt natuurlijk weer bovenop deze rel. Hij berijdt zijn bekende stokpaardjes: de Joden zijn een geloof (en hebben daarom geen recht op zelfbeschikking), Israel is racistisch en als je kritiek op Israel hebt wordt je gelijk voor antisemiet uitgemaakt. Hij schrijft:

    De Roons opmerking is natuurlijk geen verrassing. In sommige joodse kringen is het gebruikelijk om 'joods' gelijk te stellen aan 'pro-Israël' en zelfs aan 'pro-Netanyahu'. Wie de staat Israël een vergissing vindt, wie vindt Netanyahu een leugenaar is en een ramp voor het land, is direct een antisemiet. Wie, met het Goldstone-rapport in de hand, zegt dat het Israëlische leger oorlogsmisdaden pleegt, is ook een antisemiet. Dat ze met deze gelijkstelling het chte jodendom (da's een geloof) wel eens grote schade zou kunnen bezorgen, dringt blijkbaar niet tot de koppen door. Want waar eindigt hun geloof in het Eeuwig Gelijk van de staat Israël?

    Hulspas weet natuurlijk wel dat er onder Joden heel divers over Israel wordt gedacht, en ook over de vraag wat pro-Israel zijn precies inhoudt en hoe je je betrokkenheid bij het land het beste kunt uiten. Er zijn inderdaad mensen die je voor antisemiet uitmaken bij de minste kritiek op Israel, maar dat zijn enkele fanaten die je niet al te serieus moet nemen. Voor veel mensen ligt de grens bij stereotype uitspraken over Israel, Israeli's (Israeli's zijn arrogant, voelen zich uitverkoren) en vooral hun vermeende almacht, bij nazivergelijkingen, bij het aanleggen van hogere maatstaven vanwege het verleden (jullie moeten toch beter weten..., oftewel juist als Joden rottigheid uithalen is dat extra erg), en dergelijke. Ook de promotie van een boycot van Israel waarbij het land vaak als een apartheidsstaat wordt neergezet die geen bestaansrecht heeft, wordt door sommigen als antisemitisch bestempeld. Daarbij wordt gewezen op de nazi boycot van Joodse winkels en bedrijven, en op de boycot van de Arabische liga die al voor de stichting van Israel begon en gericht was tegen de Joden in Palestina. De eisen die men doorgaans aan Israel stelt komen neer op het opheffen van de staat of in elk geval van Joodse zelfbeschikking.

    En wie vindt dat in een wereld waarin veel landen veel extremere misdaden plegen en een bron van problemen zijn in hun regio, alleen Israel geen bestaansrecht heeft en de Joden geen recht op zelfbeschikking, die is inderdaad volgens sommigen een antisemiet. Israel heeft overigens net zomin of net zoveel Eeuwig Gelijk als pakweg Frankrijk, of Turkije, of Indonesië en Israel is niet onbuigzamer dan deze landen, integendeel. Zo was men bereid om (indirecte) excuses aan Turkije aan te bieden voor de dood van negen activisten op de Mavi Marmara, ondanks dat dit in Israel als een legitieme actie werd gezien in antwoord op het geweld van deze activisten, die de levens van Israelische soldaten bedreigden. Ook op Frankrijk, Turkije of Indonesië is het nodige aan te merken, maar zij worden niet neergezet als schurkenstaten die een historische vergissing zijn en daarom maar opgeheven moeten. In hoeverre de bevolking van deze landen genetisch aan elkaar verwant is (ook een stokpaardje van Hulspas tegen Israel) weet ik niet en doet er niet toe. Wat ertoe doet is dat ze hun minderheden (religieus, etnisch en anderszins) fatsoenlijk moeten behandelen en dat is helaas niet altijd het geval. Toch schrijft Hulspas niet iedere week een giftig stukje tegen Frankrijk, Turkije of Indonesië. Het zijn dit soort dubbele maatstaven die sommigen doen concluderen dat de 'kritiek' op Israel van sommigen wel eens ingegeven zou kunnen zijn door jodenhaat.

    Even voor de duidelijkheid: Joden zien zichzelf niet alleen als religie maar ook als volk (natie). Er zijn vele niet-religieuze Joden. Tijdens de diaspora zorgden de vele religieuze voorschriften en feesten ervoor dat men makkelijker als aparte groep bleef bestaan, maar het ging daarbij niet alleen om een geloof en een boek met geboden. Veel feesten zijn nationaal en verwijzen naar het oude Israel en de belevenissen van het volk, niet naar de geboorte of belevenissen van God en profeet. In deze mix is het Jodendom uniek en dat leidt weleens tot verwarring. Maar Hulspas komt liever met een pasklaar en vooral simpel antwoord in plaats van zich in zaken te verdiepen.
    Oh en nu we toch bezig zijn: Goldstone heeft zijn eigen rapport later flink genuanceerd en erkend dat, als hij andere bronnen zou hebben gebruikt, hij tot andere conclusies zou zijn gekomen. Juist de beschuldiging dat Israel doelbewust op burgers schoot en doelbewust civiele infrastructuur kapot bombardeerde, trok hij later in.

    Maar wie nu nog denkt dat de joden een 'ras' zijn, heeft zich bij de neus laten nemen door nepwetenschappers en antisemieten, n heeft een leesachterstand van minimaal een halve eeuw.
    Harry ook? Harry heeft natuurlijk helemaal niet nagedacht. Die zocht gewoon een vette kreet om De Roon aan de schandpaal te nagelen. Ha! Racist! En De Roon zlf? Het schunnige aan zijn opmerking is niet dat die racistisch zou zijn, maar dat De Roon blijkbaar denkt dat Rosenthal vanwege zijn geloof zijn ministeriële eed op de Grondwet zou schenden. Ministers beloven plechtig dat ze de Grondwet zullen respecteren en het land zullen dienen. De Roon vindt het blijkbaar vanzelfsprekend dat Rosenthal, als jood, de belangen van de regering van Israël dient. Zijn geloof zou dus belangrijker zijn dan zijn eed op de Grondwet. Joden zijn in zijn ogen dus staatkundig onbetrouwbaar. Net zoals men vroeger katholieken onbetrouwbaar achtte, en ongeschikt voor politieke ambten, want ja... die luisterden uitsluitend naar de paus.


    'Harry' (van Bommel) mag zich een keer vergissen, hij wilde immers De Roon te pakken nemen, dus daar maken we verder niet teveel woorden aan vuil. Overigens had ook Pechtold het over een ras, dus ook die heeft niet nagedacht. Maar 'De Roon zelf', nee, die mag in de verwarring rond ras, etniciteit, volk en loyaliteit natuurlijk geen fout maken. En die heeft laten blijken dat hij er latent antisemitische gevoelens op na houdt, want hij zou menen dat Joden de belangen van de Israelische regering dienen in plaats van die van Nederland.

    Hulspas haalt hier een en ander door elkaar. Zo doet hij alsof het opkomen voor Israel per definitie tegengesteld is aan het dienen van Nederland. Alsof Nederland dus te lijden zou hebben van goedkeuring van de Israelische bouwplannen in Gilo. En nogmaals, we weten niet of Rosenthal religieus is en hij werd niet op zijn geloof aangesproken, maar op zijn Joodse achtergrond. Waarom is het voor Hulspas zo moeilijk te accepteren dat het Jodendom meer inhoudt dan een geloof, en dit ook nationale kenmerken heeft? Hij doet hier in feite hetzelfde als Wilders en sommige rechtse zionisten, die het over 'Palestijnen' hebben en menen dat zij geen apart volk zijn met eigen rechten.

    Tot slot gooit Hulspas er nog even een Godwin achteraan, het blijft immers moeilijk: over Israel en Joden praten zonder de oorlog erbij te halen, en Israel gewoon beoordelen op wat het nu doet, daarbij in acht genomen dat het niet aan België en Denemarken grenst en te maken heeft met vijanden die haar willen vernietigen en dat vaak en luid verkondigen:

    Opkomen voor mensenrechten, is dat in Israël 'ageren tegen de staat'? En dan termen als 'buiten de wet stellen', en het 'verwijderen uit de samenleving' van 'linkse buitenstaanders'... waar hebben we dat soort taal eerder gehoord? Of ben ik nu een antisemiet?

    Wanneer het opkomen voor mensenrechten gepaard gaat met onredelijke kritiek op en eisen aan Israel, en het voorstellen van Israel als een schurkenstaat, dan is dat inderdaad 'ageren tegen de staat'. Sommige mensenrechtenorganisaties kiezen kritiekloos de kant van de Palestijnen, ontkennen en bagatelliseren het Palestijnse extremisme en praten soms zelfs Palestijns geweld goed. Deze mensenrechtenorganisaties voeren ook niet alleen in eigen land actie tegen wat zij als disproportioneel geweld en restricties tegen de Palestijnen zien, maar gaan op tournee in Europa om eens uitgebreid de vuile was buiten te hangen - en hem extra vuil te doen lijken. Ze figureren steevast in reportages en documentaires over Israel en het conflict, ze worden geïnterviewd door Westerse journalisten en dan neergezet als experts en onafhankelijk, en dus een stuk betrouwbaarder dan de Israelische regering.

    Hun eenzijdige verhalen, vaak slechts gebaseerd op Palestijnse bronnen en ooggetuigenverslagen, zijn ook gebruikt in bijvoorbeeld het Goldstone rapport en ondersteunen de (later door Goldstone ingetrokken) beschuldiging van moedwillige dood en destructie door het Israelische leger. Veel van deze mensenrechten - en vredesorganisaties worden zwaar gesubsidieerd door de EU en afzonderlijke lidstaten, en door ontwikkelingsorganisaties die op hun beurt worden gefinancierd door Westerse landen. Ik kan mij dus wel voorstellen dat dat Israel niet lekker zit, dat ze de grote invloed van deze organisaties, die zich vaak op een Westers publiek richten, met lede ogen aanzien. Bovendien ligt buitenlandse steun voor politieke organisaties, en zeker voor organisaties die constant campagne voeren tegen de staat en haar beleid, wel in meer landen gevoelig. Hoe zouden wij het vinden als pak hem beet Saudi-Arabië islamitische organisaties steunt die in Nederland en daarbuiten campagne voeren tegen dit kabinet, en Nederland als een racistisch land neerzetten in het buitenland?

    Steun voor mensenrechtenorganisaties door Westerse landen is gebruikelijk wanneer er in landen een repressief regime is en deze organisaties continu worden tegengewerkt zo niet verboden en de activisten elk moment zonder proces in de gevangenis kunnen worden gegooid en gemarteld (waarbij ik betwijfel of de EU in Iran, Rusland of China ook maar een fractie van het aantal organisaties steunt van die in Israel. Indien dit het geval is, begrijp ik onmiddellijk waarom we hier in een diepe financiële crisis zijn beland). Dat alles is in Israel niet het geval, zelfs niet nadat de nieuwe maatregelen van kracht zijn. Op vreedzaam demonstreren, op het lid zijn van een mensenrechtenorganisatie en op het schrijven van kritische columns in de Haaretz staat geen straf. De vergelijking met de nazi's slaat dus kant noch wal. Hulspas verwijst bovendien naar een uitspraak van een Israelisch parlementslid dat een wetsvoorstel heeft ingediend, zoals parlementariërs in Nederland ook wel vaker gekke dingen zeggen en slechte en onrealistische wetsvoorstellen indienen. Bijvoorbeeld Raymond de Roon.

    Ratna Pelle



    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen Palestijnse Freedom Riders van Avaaz missen de bus (IMO)
    Geplaatst door abby op Sunday 27 November @ 20:48:23 GMT+1 (2043 maal gelezen)

    Palestijnse Freedom Riders van Avaaz missen de busIMO Blog, 26 november 2011

    De organisatie Avaaz kwam vorige week weer met een anti-Israel actie, gebaseerd op een totaal verkeerd beeld van het conflict. In navolging van zwarte protesten in de VS begin jaren '60 en Apartheid Zuid-Afrika tegen gesegregeerde bussen had men zogenaamde Freedom Riders op bussen in de Westbank ingezet. De aanklacht: Palestijnen mogen niet zomaar met Israelische bussen van de Westbank naar Jeruzalem rijden, en moeten, heel vernederend, bij het checkpoint voor de stad uitstappen. Daar mogen ze dan alleen door wanneer ze een vergunning hebben.


    Sinds de tweede intifada kunnen Palestijnen niet meer vrij van de Westbank naar Israel en Jeruzalem reizen zoals daarvoor. Vanwege de vele zelfmoordaanslagen in Israel heeft Israel strenge regels ingesteld, waardoor vele duizenden Palestijnen niet meer in Israel kunnen werken. Ook het reizen binnen de Westbank was lastig door de vele wegversperringen en checkpoints, maar dat is flink versoepeld sinds het einde van de tweede intifada. Net als de afscheidingsbarrière is het doel van een en ander geen raciale segregatie, maar het voorkomen van aanslagen. Wrede, bloedige aanslagen die in totaal aan meer dan duizend Israeli's het leven hebben gekost en de samenleving voor een groot deel ontwrichtten. Overigens kunnen Israelische Arabieren en anderen met een vergunning wel gewoon met deze bussen mee tot in Jeruzalem, waaruit al blijkt dat de apartheidsbeschuldiging onzin is.

    Avaaz schrijft echter:

    Right now, history could be made in Palestine. A small number of brave Palestinians will risk attack and arrest to commit a forbidden act -- they will board a public bus.

    Lacking their own state, Palestinians are forbidden to use buses and roads reserved for non-Arabs -- part of a host of race-based rules that US President Jimmy Carter has called "apartheid". 50 years ago, African-Americans in the US challenged these rules by simply and non-violently refusing to follow them. In a few hours, Palestinians will take the same approach, and their actions will be live webcasted by Avaaz teams at the link below.

    As diplomats stall in the fight for a Palestinian state, the Palestinian people are taking the fight into their own hands, one public service at a time. And they're doing it with the simple, elegant and unstoppable moral force of non-violence in the tradition of Gandhi and Martin Luther King. The Palestinian spring begins right now - watch it LIVE, register support on the right, and give these brave activists the global solidarity and attention they urgently need to win


    Wie wil er nou niet aan de goede kant van de geschiedenis staan? De vergelijking met Zuid-Afrika en Apartheid is een krachtig propaganda middel. Iedereen is immers tegen apartheid, iedereen bewondert Nelson Mandela en velen schamen zich er een beetje voor dat Nederland zolang met Zuid-Afrika handel is blijven drijven.

    De vergelijking gaat echter totaal niet op. In Israel doen Arabieren op alle gebieden mee, ze stemmen en zitten in het parlement en in het Hooggerechtshof, werken bij media, in ziekenhuizen, studeren, zijn professor en zitten op dezelfde stranden en bussen als Joodse Israeli's. Op de Westbank is er meer scheiding tussen de groepen, maar dat was vooral een reactie op de beide intifada's; daarvoor konden Palestijnen vrij reizen binnen de Westoever en ook in Israel, en konden Joodse Israeli's vrijelijk naar Palestijnse steden reizen, wat men ook veel deed. Richard Goldstone, geen rechtse neocon en iemand die weet wat apartheid inhoudt, heeft de apartheidsvergelijking onlangs gehekeld in een artikel in de New York Times:

    Those seeking to promote the myth of Israeli apartheid often point to clashes between heavily armed Israeli soldiers and stone-throwing Palestinians in the West Bank, or the building of what they call an “apartheid wall” and disparate treatment on West Bank roads. While such images may appear to invite a superficial comparison, it is disingenuous to use them to distort the reality. The security barrier was built to stop unrelenting terrorist attacks; while it has inflicted great hardship in places, the Israeli Supreme Court has ordered the state in many cases to reroute it to minimize unreasonable hardship. Road restrictions get more intrusive after violent attacks and are ameliorated when the threat is reduced.

    Jewish-Arab relations in Israel and the West Bank cannot be simplified to a narrative of Jewish discrimination. There is hostility and suspicion on both sides. Israel, unique among democracies, has been in a state of war with many of its neighbors who refuse to accept its existence. Even some Israeli Arabs, because they are citizens of Israel, have at times come under suspicion from other Arabs as a result of that longstanding enmity.

    The mutual recognition and protection of the human dignity of all people is indispensable to bringing an end to hatred and anger. The charge that Israel is an apartheid state is a false and malicious one that precludes, rather than promotes, peace and harmony.


    De Apartheidsvergelijking ontkent het Joodse recht op zelfbeschikking, door Israel gelijk te stellen met de blanken in Zuid-Afrika, met kolonisten die heersen over de inheemse bevolking. Voor de Joden is Israel, en zeker ook de Westoever, echter geen vreemd gebied dat ze als buitenstaanders even komen inpikken. Ze zijn er thuis en hebben er hun wortels, net zozeer als de Arabische inwoners. In onder andere Jeruzalem en Hebron hebben eeuwenlang Joden gewoond, totdat de Arabieren ze in 1929 en 1948 verdreven. Juist omdat beide volken met het land verbonden zijn en ook geen ander land hebben om naartoe te gaan moet er een territoriaal compromis komen, wat voor beide kanten pijnlijk is. Door het als een koloniaal conflict voor te stellen wordt de Joden op voorhand dit recht ontzegd.

    Avaaz stelt het voor als een strijd om Palestijnse vrijheid en zelfbeschikking op de Westoever, want daar is bijna niemand tegen. Maar de Palestijnse strijd beperkt zich daar niet toe. Zoals bekend willen de Palestijnen Jeruzalem als hoofdstad, inclusief (of beter: juist) de oude stad met de Tempelberg en de moskeeën daar. Maar de Palestijnen willen daarnaast ook het zogenaamde 'recht op terugkeer' van miljoenen nakomelingen van de vluchtelingen, en Palestijnse media spreken stelselmatig van Israel als bezet Palestina en Israelische steden als Haifa, Akko en Nazareth als bezette Palestijnse steden. De 'gematigde' PA van president Abbas weigert Israel als Joodse staat te erkennen en zegt zelfs dat er geen sprake kan zijn van twee staten voor twee volken. Ook ontkent men de Joodse geschiedenis, zoals het bestaan van de Tempel in Jeruzalem en de lange Joodse geschiedenis van die stad.

    Als de Palestijnen, zoals vaak wordt aangenomen, de twee statenoplossing allang hebben erkend, waarom spreekt men zich daar dan niet duidelijker voor uit? Waarom erkent men dan niet dat de vluchtelingen en hun nakomelingen in het toekomstige Palestina hun nieuwe thuis zullen hebben, en dat de Joden - net als zij - ook een band en geschiedenis hebben met/in het land? De krampachtige ontkenning van alles wat Joods is (ik heb daar vele voorbeelden van gezien) komt voort uit de wens het hele land te bezitten. En die wens staat een einde aan de bezetting juist zo in de weg. Pas wanneer duidelijk is dat Israel zelf niet meer ter discussie staat en een compromis voor de Palestijnen ook het einde van het conflict betekent, kan Israel het risico nemen om land over te dragen. In een sfeer van vertrouwen kan dan ook een oplossing worden gevonden voor de nederzettingen: een paar grote blokken bij Israel, de kleinere ontruimd of onder PA bestuur.

    Dat er geen sprake is van apartheid blijkt ook uit het feit dat er ook voor Joden allerlei restricties zijn. Joden mogen niet in door de PA gecontroleerd gebied komen (waaronder het grootste deel van Hebron, en ook sommige heilige plaatsen zijn maar zeer beperkt toegankelijk voor hen), om veiligheidsredenen. Dat betekent dat men soms flink om moet rijden. Uit Ynet:

    Up until 10 years ago, Jewish motorists could drive from the community of Dolev to Jerusalem in half an hour. Today, they are forced to drive for an hour and a half, because the High Court of Justice endorsed the IDF’s recommendation to close off a shortcut that passes through the Palestinian village of Ein Arik. Arab motorists are allowed to drive through the village, but Jews are not.

    ...Yet beyond the roads, the major harm to Jewish freedom of movement beyond the Green Line is only a tiny part of the overall harm to their basic rights. In fact, the Jews in Judea and Samaria are the only population group in the area still wholly subordinated to a military administration.

    Since Oslo, most Palestinians enjoy civilian self-rule, yet 300,000 settlers cannot build a balcony without getting an IDF permit. Only recently, a military court ruled that Basic Law: Human Dignity and Freedom does not apply to a Yitzhar resident who was slapped with a restraining order from his home. The same is true for the law on freedom of occupation.


    Ik ben het niet eens met de teneur van dit artikel, dat het doet voorkomen of de Joden in de nederzettingen zielepieten zijn, en het is natuurlijk waar dat de kolonisten ondanks het militaire bestuur bijvoorbeeld niet bij de checkpoints hoeven wachten. Het is echter verfrissend eens te lezen dat er ook voor hen allerlei beperkingen zijn, en zij niet boven de wet staan zoals zo vaak wordt beweerd.

    Het soort acties als Avaaz voert zijn zeer schadelijk, niet alleen voor Israels reputatie maar ook voor de kansen op vrede. De Israelische positie verhardt door al dat soort acties, de Palestijnse eveneens, en de enige mogelijke oplossing, die van twee staten voor twee volken, wordt tegengewerkt. Men kan beter een petitie starten die beide partijen oproept om te onderhandelen zonder voorwaarden vooraf, op basis van het idee van twee staten voor twee volken.

    Ratna Pelle




    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen Palestine Link mist link met de werkelijkheid (IMO)
    Geplaatst door abby op Sunday 27 November @ 20:46:19 GMT+1 (1812 maal gelezen)

    Palestine Link mist link met de werkelijkheidIMO Blog, 19 november 2011

    Vervolg op ASN Publieksprijs voor Palestine Link website.


    Uit de projectbeschrijving van Palestine Link bleek al duidelijk hoe eenzijdig en op onjuiste noties dit initiatief is gebaseerd. Ook uit verklaringen en informatie op de website zelf blijkt dat men absoluut geen eerlijk en waarheidsgetrouw beeld wil geven van de situatie van de Palestijnen en de geschiedenis van het conflict. Men is duidelijk niet uit op vrede en dialoog, maar slechts op het verdedigen van de Palestijnen en klakkeloos weergeven van hun propaganda. De Palestijnen zijn de onschuldige en weerloze slachtoffers van de wrede onderdrukkende agressieve Israeli's. Waar hebben we dat toch allemaal eerder gehoord? Waarom komt het allemaal zo als uitgekauwde oude overbekende clichs over? En waarom wint zo'n website, waar verder overigens nog helemaal niet zoveel op staat, de ASN publieksprijs? Zou er sprake kunnen zijn van een gerichte campagne van pro-Palestijnse organisaties? Men had ruim 4.000 stemmen, dat is op zichzelf niet echt veel. Een twitter oproep van Arjan El Fassed (zo'n 270.000 volgers) is genoeg om hen daaraan te helpen.


    Waarheid heroveren of geschiedenis vervalsen

    Opvallend is de mythe die wordt gecreëerd rond de geschiedenis van de Palestijnen en het oproepen van een voortdurende slachtofferrol:

    Today, Palestinians recognize the need to win the hearts and minds of people and to dissolve the cloud of myths and stereotypes surrounding them; the product of a long process of de-humanizing and demonizing a nation.

    Er is geen instantie of zionistisch complot dat bewust aanstuurt op een proces van steeds verdere ontmenselijking, om vervolgens de volkomen ontmenselijkte Palestijnen in ovens te kunnen stoppen, of in destructors zoals ze voor dieren worden genoemd. Er zijn verschillende narratieven over de Palestijnen en hun geschiedenis, die voortdurend met elkaar strijden om gehoord te worden en als waar te worden gezien. Momenteel is juist het Palestijnse narratief, het verhaal van de zogenaamde nakba, van een onschuldig en puur volk tegenover het gecorrumpeerde en koloniale, Westerse Israel, behoorlijk dominant al is er ook een stevige tegenstroom.

    Het volgende klinkt niet veel beter:

    Waarheid heroveren
    PalestineLink gaat de Palestijnse geschiedenis heroveren. Dit doet zij door in te gaan op de 'gangbare' geschiedschrijving en de huidige berichtgeving.


    De bekende truc van het steeds maar opnieuw blijven doorbreken van een taboe. Dat duizenden je al voor zijn gegaan, dat de nakba gewoon op het NOS journaal is geweest, in diverse andere media heeft gestaan en het Tropenmuseum er een uitgebreide tentoonstelling over had en dus volkomen mainstream is geworden, dat vergeten we even, want dat maakt een en ander wat minder vernieuwend en revolutionair. Wat heroverd moet worden zijn juist de feiten van Israels kant die nu stelselmatig worden weggelaten, waardoor mensen geen reëel beeld van de situatie hebben.

    Wij zullen actief lobbyen richting de Nederlandse politiek en laten van ons horen bij de media met ingezonden stukken en persberichten bij onjuiste berichtgeving. Binnen PalestineLink zijn verschillende monitoringsgroepen actief.

    Leuk, nog meer ingezonden stukken van Palestijnse kant in de media. Als Von der Dunk daarvoor ontslagen wordt en Van Agt wat minder geplaatst, okay. Maar dat zal wel ijdele hoop zijn. Eigenlijk is dit pure propaganda, het soort van dingen waar iedere Israel sympathisant van wordt beschuldigd: we zouden allemaal onderdeel zijn van een oppermachtige notoire Israellobby die wordt aangestuurd en betaald door het CIDI en de ambassade (een pot nat) en overal zijn contacten heeft en dus moeiteloos weet door te dringen tot de opiniepagina's van elke krant en de TV studio's van alle omroepen. Met andere woorden: als een en ander van de grond gaat komen dan is er nog meer werk aan de winkel om onjuiste en eenzijdige artikelen van een weerwoord te voorzien.

    1948

    De 'waarheid' die men wil heroveren blijkt een oude bekende leugen te zijn, zoals dat Palestina in 1948 etnisch werd gezuiverd door de Joden. Zo omschrijft Palestine Link de burgeroorlog en onafhankelijkheidsoorlog van 1948:

    Hagana desgins and carries out plan Dalet, a set of guidelines that envisaged the ethnic cleansing of Palestine i.e. to conquer as much of Palestine and to expel a maximum of Palestinian civilians. The ALA responds with bombs and attacks on Zionist commandos.
    On April 9th Irgun and Stern Gang massacre some 245 inhabitants at Deir Yassin village, mainly elderly, women and children. Consequently hundreds of thousands Palestinians flee their towns and villages.
    On May 14th the state of Israel is unilaterally proclaimed, one day before the end of the British mandate and immediately recognized by the US. On May 15th, the first Egyptian regular troops cross the border into Palestine and attack colonies in the Negev. Three Transjordanian Arab Legion brigades cross the Jordan River into Palestine. Lebanese regulars retake Lebanese villages on the border from Haganah. Syrian troops retake the town of Samakh and capture Zionist colonies of Masada and Shaar Hagolan.
    Hagana conquest of Palestinian cities, towns and villages continues.


    De zionisten verjoegen zomaar die arme Palestijnen van hun land en uit hun huizen, om zo een etnisch zuivere Joodse staat te stichten. En terwijl de zionisten zoveel mogelijk burgers probeerden te doden, richtte het zeer humane Arabische bevrijdingsleger (ALA) zich alleen op zionistische commando's. Nadat Israel haar onafhankelijkheid uitriep vielen niet de legers van vijf Arabische staten tegelijkertijd het land binnen, nee, er werden enkele zionistische nederzettingen aangevallen, nederzettingen die daar sowieso niet gesticht hadden mogen worden. Dit is echt pure geschiedvervalsing. In werkelijkheid begonnen de Palestijns-Arabische aanvallen op Joodse burgers direct nadat de VN het delingsplan voor Palestina had aangenomen. Aanvallen op burgers wel te verstaan, zoals een bomaanslag in het centrum van Jeruzalem en bij de Palestine Post (de voorloper van de Jerusalem Post), beschietingen van Joodse konvooien en voertuigen. De revisionistische Irgun pleegde op haar beurt ook diverse aanslagen gericht tegen Arabische burgers. Vlak na Deir Yassin (waar overigens geen 245 maar zo'n 107 mensen omkwamen) vond een bijzonder wrede overval plaats op een medisch konvooi, waarbij 80 mensen werden gedood. De eerste fase van de onafhankelijkheidsoorlog (in feite een burgeroorlog) werd gekenmerkt door chaos en aanvallen op burgers over en weer, waarbij de Arabieren aanvankelijk de overhand hadden. Ze hadden Jeruzalem geblokkeerd, waar 100.000 Joden leefden, evenals andere Joodse nederzettingen. Er moest dus iets gebeuren anders zouden de zionisten verliezen. Toen werd besloten tot het vervroegd uitvoeren van plan Dalet, een plan dat eigenlijk was bedoeld voor na het Britse vertrek dat half mei zou zijn voltooid. Dit plan voorzag in het vrijmaken van de weg naar Jeruzalem en het aanvallen van Arabische dorpen die op strategische plaatsen lagen (bewoners van dergelijke dorpen hielpen mee de blokkade in stand te houden en participeerden in aanvallen op Joodse konvooien).

    Ondertussen vielen de ALA en een legertje onder leiding van nazi-moefti Al Husseini ook Joodse doelen aan, de ALA vooral in het noorden. Een gedetailleerd verslag van de onafhankelijkheidsoorlog en de verschillende operaties en gevechten is hier te vinden. Onterecht wordt door antizionisten beweerd dat de zionisten vanaf het begin sterker waren en zowel de Palestijnen als de legers van de Arabische buurlanden geen partij voor hen waren. Dat is pertinent onjuist. Jeruzalem bleef geblokkeerd tot in juni en de bevolking is er bijna aan onderdoor gegaan. Ook op andere plaatsen was het kantje boord.
    Palestine Link informeert niet, maar herkauwt oude fabels over de zionistische almacht en wreedheid, die door diverse historici al lang zijn weerlegd.

    2000

    De beschrijving van de tweede intifada is niet veel beter. Het eerste Palestijnse geweld dat wordt genoemd is de zelfmoordaanslag bij een Pesach cederavond in een restaurant in Netanja in 2002 waarbij 30 mensen omkwamen, en die de directe aanleiding was voor de herbezetting van een aantal steden op de Westbank. De tientallen aanslagen die eraan vooraf gingen en alleen al in maart meer dan honderd Israelische slachtoffers maakten, worden niet genoemd. Wel wordt gesproken van excessief Israelisch geweld en wederom het bewust doden van burgers. In werkelijkheid heeft Israel er juist bijzonder veel aan gedaan om bij bijvoorbeeld de strijd om Jenin burgerdoden te vermijden. De meeste zelfmoordterroristen kwamen uit Jenin, en het vluchtelingenkamp waar de zwaarste gevechten plaatsvonden was bijna geheel geboobytrapt zodat het leger er nauwelijks door kon. Huis voor huis veroverde men de buurt. Het was veel makkelijker en veiliger geweest het kamp vanuit de lucht te bombarderen, maar daarbij zouden veel onschuldige burgers zijn gedood. Bij de strijd om Jenin sneuvelden 52 Palestijnen en 32 Israelische soldaten.

    De intifada begon, aldus Palestine Link, met een aanval van Israel op vreedzame demonstranten bij de Al Aqsa Moskee, waarbij, u raadt het al, Israel excessief geweld zou hebben gebruikt.
    In werkelijkheid waren de Palestijnse demonstraties vanaf het begin gewelddadig, waarbij de Joden die bij de lagergelegen Klaagmuur bidden bijvoorbeeld met stenen werden bekogeld. Ook de demonstraties bij checkpoints en legerposten op de Westbank waren gewelddadig. En terwijl het vaak wordt voorgesteld alsof de intifada een spontane volkswoede en protest is, geboren uit wanhoop vanwege de wrede bezetting, was zij in feite voorbereid en kwam zij kort nadat Israel in Camp David een vergaand vredesvoorstel had gedaan, zoals op o.a. Israel-Palestina Info te lezen is:

    In juli 2000, vlak na het mislukken van de Camp David onderhandelingen, zei PA-official Abu Ali Mustafa: "The issues of Jerusalem, de refugees and sovereignty will be decided on the ground and not in negotiations. On this point it is important to prepare the Palestinian public on the next step, because without doubt we shall find ourselves into conflict with Israel in order to create new facts on the ground…. I believe the situation will be more violent than the intifada". Enkele maanden na het uitbreken van de tweede intifada vertelde PA communicatie minister Imad Al-Faluji tijdens een bijeenkomst voor vluchtelingen, dat de intifada was gepland door het PA leiderschap na het mislukken van Camp David (Morris, Righteous Victims, 2001, blz. 662).


    Dit zijn maar een paar voorbeelden. Zoals gezegd staat er nog niet zoveel op de site, maar als het van dit niveau is dan is dat bepaald geen gemis. Ik hoop dat men voor de 10.000 Euro die de publieksprijs van de ASN oplevert een paar goeie geschiedenisboeken gaat kopen, zoals Righteous Victims en 1948 van Benny Morris. Maar dit geld zal wel allemaal aan propagandadoeleinden worden besteed, net als de subsidies voor United Civilians for Peace, EAJG en het Palestina Komitee.

    Ratna Pelle




    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen ASN Publieksprijs voor Palestine Link website (IMO)
    Geplaatst door abby op Friday 18 November @ 23:13:56 GMT+1 (2242 maal gelezen)

    ASN Publieksprijs voor Palestine Link websiteIMO Blog, 18 november 2011

    Onlangs heeft de nieuwe website "Palestine Link" de ASN publieksprijs gewonnen. Het publiek koos uit veertig projecten door te stemmen via de website "Voor de Wereld van Morgen", een initiatief van de ASN. Uit het persbericht:

    Palestine Link heeft de publieksprijs van de ASN bank Wereldprijs gewonnen. Meer dan 25 duizend bezoekers van Voor de Wereld van Morgen brachten vanaf eind september hun stem uit op een van de veertig projecten voor de publieksprijs van € 10.000,-. Met meer dan 4000 stemmen brachten zij Palestine Link naar de eerste plaats.

    Voorzitter Ghada Zeidan is bijzonder blij met de steun die in Nederland blijkt te bestaan voor Palestine Link. "Waardering van een vakjury is leuk, maar waar het natuurlijk om gaat is dat onze boodschap aanslaat bij het grote publiek."



    Propaganda voor morgen en mythes van gisteren

    Palestine Link omschrijft zichzelf als volgt:

    Nieuw in Nederland is PalestineLink. Dit is een samenwerking van betrokken Nederlanders – met Palestijnse wortels - die opkomt voor de Palestijnse nationale- en mensenrechten. PalestineLink wil daarnaast de mythen en stereotypen over de Palestijnen doorbreken en hen hun menselijke gezicht teruggeven. De berichtgeving door de media ervaart PalestineLink vaak als te eenzijdig en incompleet. Dit geldt ook voor de Nederlandse politiek.

    Een pro-Palestijnse propaganda site dus, naast United Civilians for Peace, het Palestina Komitee, Dries van Agts website, EAJG, Anja Meulenbelts blog, Maarten Jan Hijmans blog, Sargasso, Joop.nl en vele anderen. Op het moment is bijna alle informatie in het Engels, maar men wil met een uitgebreidere Nederlandse sectie komen. In het Engels zijn er uiteraard vele honderden, zo niet duizenden websites van en over Palestijnen waarin hun positie klakkeloos voor de waarheid wordt aangenomen en het hele conflict aan Israel wordt geweten.

    Niet alleen de website zelf, ook het projectvoorstel op grond waarvan mensen konden stemmen, zit vol met propaganda en halve waarheden en hele leugens (later meer over de website):

    De kwestie Palestina, zo wordt in Nederland gedacht, is een onoplosbaar en complex conflict dat al jaren voort sleept en waaraan weinig valt te doen. Nederland denkt part noch deel te hebben aan wat daar gebeurt. Maar Nederland speelt wel degelijk een rol in het voortduren van het gewapend conflict en de bezetting van Palestina door Israël. Nederland kiest partij tegen mensen die zij niet kent, de Palestijnen.
    Juist vanwege de betrokkenheid van Nederland in dit militair conflict, is het van belang dat Nederlanders Palestijnen leren kennen zoals ze zijn, slachtoffers van de Europese geschiedenis, maar vooral mensen met een eigen geschiedenis cultuur en vreedzame aspiraties voor een betere toekomst.


    Nederland steunt de PA met vele miljoenen per jaar, en steunt ook diverse eenzijdige pro-Palestijnse organisaties. Ook geeft Nederland geldt aan ontwikkelingsorganisaties, die het doorsluizen naar anti-Israel projecten en organisaties zoals het radikale Electronic Intifada. Nederland kiest dan ook helemaal geen partij tegen de Palestijnen. Nederland is sinds jaar en dag voor een tweestatenoplossing, bekritiseert het nederzettingenbeleid van Israel maar ook zaken als de opruiing in Palestijnse media, waar terroristen als helden worden afgeschilderd. Nederland is voor onderhandelingen tussen beide partijen, op basis van de Roadmap, de Oslo Vredesakkoorden en resolutie 242. Binnen de EU neemt Nederland een minder eenzijdige positie in dan sommige andere landen, die ronduit vijandig zijn naar Israel en voor sancties zijn totdat Israel eenzijdig aan een aantal eisen voldoet. Het is duidelijk dat men daar bij Palestine Link ook voor is, maar dat is natuurlijk geen evenwichtig standpunt.

    Vervolgens de bekende mythe dat wij (mede)verantwoordelijk zijn voor het Palestijnse lijden, dat zij slachtoffers zijn van onze geschiedenis. Daarmee wordt natuurlijk de Holocaust bedoeld, waardoor Europa 'uit schuldgevoel besloot de Joden een stukje land te geven dat niet van hun was, buiten de wil van de daar wonende mensen om'. Aldus de mythe. In werkelijkheid is het zionisme veel ouder dan de Holocaust, en vanaf eind 19e eeuw begonnen meer en meer Joden naar Palestina te emigreren. Ook in de eeuwen daarvoor waren er Joden die naar Palestina kwamen, maar zij waren geen onderdeel van een project zoals de zionistische beweging die Herzl opzette. De Arabieren in het gebied (voor het Britse Mandaat was Palestina een onderdeel van het Ottomaanse rijk, en geen apart land met een eigen nationale identiteit) waren tegen de Joodse immigranten en beschouwden hen als ongewenste vreemdelingen met een vreemde religie (of geen religie) en cultuur. De Joden bouwden beetje bij beetje een eigen nationaal thuis op, dat onder het Britse mandaat meer en meer de vorm van een semi-staat kreeg, met eigen instituties, infrastructuur, fabrieken, scholen, ziekenhuizen, een vakbond en een ondergronds leger. Er werd niks 'gegeven', er werd vooral veel opgebouwd met hard werken ondanks Arabische vijandigheden en moordpartijen. De Britten gaven uiteindelijk het mandaat (waarin de stichting van een Joods nationaal thuis was opgenomen) terug aan de VN, die in 1947 voor deling stemden. Er was daarvoor geen Arabische staat, verre van. Er was wel een semi-Joodse staat.


    Dat ontbrak er nog aan

    Men schrijft verder:

    Iedereen heeft wel een mening over "Israël en de Palestijnen". Het debat is sterk gepolariseerd. De Nederlandse regering geeft onvoorwaardelijke steun aan de partij die de oorspronkelijke bevolking militair bezet houdt. Schijnbaar ongeremd door internationale afspraken en mensenrechtenovereenkomsten lijkt de Nederlandse politiek haar lot te hebben verbonden aan het militaristische denken van Israël.

    Dat eerste klopt. Het debat is vreselijk gepolariseerd. De feiten lijken er vaak niet meer toe te doen. Over Israel mag je alles zeggen, zoals Marcel Hulspas, Thomas von der Dunk en Dries van Agt laten zien. Israel zou bezig zijn met etnische zuiveringen, alle Arabieren het land uit willen gooien, een derde wereld land zijn, etc. etc.

    Nederland baseert haar beleid wel degelijk op internationale afspraken, zoals de Oslo Akkoorden, de Roadmap en diverse VN Veiligheidsraad resoluties. Maar Nederland staat ook kritisch tegenover de anti-Israelische houding van de VN en VN lichamen zoals de Mensenrechtenraad en UNESCO. Voorzichtig kritisch. Zo blijft men UNESCO, in tegenstelling tot de VS, wel mee financieren.

    Zelfs de huidige omwentelingen in de omringende Arabische landen zijn geen aanleiding om haar kijk op de Israëlische bezetting van Palestina te herzien. Hoewel de laatste jaren ook pleitbezorgers van de Palestijnse zaak van zich laten horen en de publieke opinie kritischer is geworden ten opzichte van Israel, voeren de Israël aanhangers in het debat nog steeds de boventoon.
    Opvallend is verder dat er mensen spreken voor, namens en over de Palestijnen, maar dat Palestijnen in Nederland nauwelijks deelnemen aan het debat. In de cruciale discussies ontbreekt hun visie en inbreng.


    Klinkt mooi en doet het goed in linkse kringen, maar Palestijnen doen al lang mee aan het debat hoor. Arjen El Fassed, Ramsey Nasr, Raadi Suudi, en anderen mengen zich in het debat. Daarnaast zijn er Arabieren als Mohammed Benzakour en Miriam Aouragh. Er wonen niet zo vreselijk veel Palestijnen in Nederland. En zij moeten vechten om hun positie met Nederlanders die voor de Palestijnen zijn, zoals voornoemde journalisten, ons aller Gretta, Van Agt, Anja Meulenbelt, Tineke Bennema en Hajo Meyer en Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid. En de media kiezen dan vaak toch voor een bekend gezicht en politicus boven een nieuw iemand.

    De Israel aanhangers voeren absoluut niet de boventoon, integendeel. Vaak komen alleen sympathisanten van de Palestijnen aan het woord op TV, zoals onlangs weer Dries van Agt die zijn zegje mocht doen in Nieuwsuur naar aanleiding van de Shalit deal. Het was bij verre niet de enige keer dat Van Agt daar zat, of bij Pauw en Witteman, en niet gehinderd door een Israel sympathisant of te kritische vragen van de presentator zijn verhaal kon doen. Ook in kranten zie je vaker pro-Palestijnse opiniestukken dan pro-Israelische. Zie voor meer informatie ook deze onderzoeken naar de berichtgeving van het NOS journaal en NRC Handelsblad.

    De visie van Palestijnse kant ontbreekt dus absoluut niet. Israels inbreng daarentegen des te meer. Vaak worden aantijgingen tegen Israel overgenomen zonder weerwoord aan Israel te vragen, vaak kunnen sympathisanten van de Palestijnen vrijuit onzin spuien zonder weerwoord, en veel feiten die meer voor Israel spreken zijn simpelweg niet bekend bij een breder publiek. Mensen weten niet dat er naast de Palestijnse vluchtelingen ook circa een miljoen Joden uit de Arabische landen zijn gevlucht, die drie keer zoveel aan waarde in bezittingen achterlieten. Men weet niet dat de Palestijnse leiders in de jaren '30 en '40 achter de nazi's stonden, dat de Britten onder Arabische druk vele tienduizenden Joodse vluchtelingen terug naar Europa hebben gestuurd, wat indruiste tegen de mandaatprovisies waarin immers werd gesproken van vrije Joodse vestiging en immigratie. Er wordt ook altijd klakkeloos aangenomen dat de 'gematigde' Palestijnse Autoriteit allang een tweestatenoplossing heeft geaccepteerd, terwijl men daar zeer ambigu over is, en men zich zelfs tegen twee staten voor twee volken heeft uitgesproken.


    Dat wisten we nog niet

    Tot slot het bekende wist u dat... rijtje, een rubriek die dacht ik was afgegleden naar de familieblaadjes en lokale sufferdjes. Uit deze rubriek blijkt duidelijk dat het de mensen achter Palestine Link niet zozeer te doen is om een positief beeld van de Palestijnen, zoals ze wel beweren, maar vooral om een negatief beeld van Israel neer te zetten:

    Wist u dat.........
    ......Nederland op verschillende wijze deelneemt aan de bezetting van Palestina
    ......Nederland Israel in Europa legitimiteit verschaft waardoor het van EU subsidies en handelsvoordelen kan mee te profiteren

    Israel is ook een legitieme staat en gaat dus allerhande handelsrelaties aan. Dat het in een conflict met de Palestijnen is verwikkeld betekent niet dat het internationaal geboycot moet worden en geen bestaansrecht heeft. Met de Palestijnen zijn er overigens ook verschillende verdragen en samenwerkingsovereenkomsten, naast eerder genoemde steun. De EU en Nederland hebben dergelijke handels- en andere verdragen overigens ook met een aantal Arabische staten, en ook met Rusland, China en andere mensenrechtenschenders zijn er volop handels- en andere contacten. Met Turkije handelen we ook terwijl die duizenden(!) Koerdische dorpen hebben verwoest en nog steeds grof geweld gebruiken tegen Koerdische rebellen.

    ......Israel een speciale status heeft op Schiphol (ook voor wapendoorvoer)
    Heeft misschien met het gevaar van aanslagen te maken en dus de veiligheid van personeel en burgers?

    ......Nederlanders dienen in het Israëlische leger
    Dat zijn Nederlanders met de Israelische nationaliteit. Dit geldt ook voor andere landen, zoals Turkije.

    ......een Nederlandse-Israëlische nationaliteit geen thema is
    ......Israëliers geen visum nodig hebben om Nederland binnen te komen

    Nederlanders in Israel ook niet.

    ......daarentegen de slachtoffers van Israëlsche verdrukking zelfs met een Nederlands paspoort Israël niet inkomen en de Nederlandse overheid daar niets tegen onderneemt
    Palestijnen mogen Israel niet zomaar binnen. Dat heeft te maken met honderden aanslagen en een veelvoud aan verijdelde aanslagen. Om Palestijnen als 'de slachtoffers van Israelische onderdrukking' te omschrijven is overigens behoorlijk suggestief. Dat is net zoiets als Israeli's als slachtoffers van Palestijnse terreur te omschrijven. Waarom wordt niet gewoon van 'Palestijnen' gesproken?

    ......Palestijnen zelfs met familie in Nederland de grootste moeite hebben een visum te krijgen
    ......hier begrip voor Palestijnen wordt gezien als iets dat eigenlijk niet kan, of op z'n minst bijzonder is

    Nee, daar heb ik nog nooit van gehoord. Waar ik wel van heb gehoord is dat je met een pro-Israel visie tegenwoordig, vooral in linkse kringen, best geïsoleerd kunt staan. Begrip voor Israel ligt gevoelig, je wordt er al snel van beticht dat je alles goed praat wat Israel doet. Het gedrag van een kleine groep extreme kolonisten wordt als kenmerkend voor Israel gezien, en zeker in tijden van geweld moet je je continu verdedigen. 'Jij bent toch zo voor Israel? Het is anders een schande dat ze zomaar onschuldige burgers neerknallen!'

    ......een Palestijn zelden iets kan zeggen in de media zonder dat een joodse (Israëlische) tegenstem moet worden gehoord
    Nee, die tegenstem wordt tegenwoordig steeds vaker weggelaten. Maar zou het niet terecht zijn dat wanneer een Palestijn allerlei onaardige dingen beweert over Israel, iemand van die kant weerwoord mag geven?

    ......het in de politiek gangbaar is te doen alsof dit een conflict is tussen twee militair aan elkaar gewaagde partijen
    Is het dan niet reëel ook de Arabische landen en Iran bij het plaatje te betrekken?

    ......een Palestijn moet liegen wanneer hij/zij zich laten registreren in Nederland omdat zijn/haar geboorteland niet in het Nederlands register staat
    En een Israeli die in Jeruzalem is geboren moet liegen tegenover de Amerikaanse autoriteiten? Je kunt je niet als Israeli, geboren in Jeruzalem, laten registeren. Het is overigens niet meer dan logisch dat een land dat nog geen onafhankelijke staat is, niet als zodanig in het register staat. Je kunt denk ik wel aangeven dat je uit de Palestijnse gebieden komt.

    ......Nederland verdient aan militaire handelsbetrekkingen met Israël
    Handelsbetrekkingen zijn doorgaans tot wederzijds voordeel. Wanneer Nederland er niet aan zou verdienen en alleen Israel voordeel zou hebben, zouden sympathisanten van de Palestijnen er eveneens schande van spreken want wij zitten zomaar Israel te subsidiëren! Dus wees blij dat Nederland er ook aan verdient, zoals we ook veel verdienen aan handel met China en andere handelspartners.

    ......Israëlische verdachten van oorlogsmisdaden Nederland zonder risico's in en uit lopen
    U bedoelt Israelische politici? Ja, die kunnen gelukkig Nederland in en uit. Ze worden door pro-Palestijnse organisaties van oorlogsmisdaden beschuldigd, maar daar klopt weinig van. Als het aan hun ligt is iedere Israeli een potentiële oorlogsmisdadiger, en zou wellicht in preventieve hechtenis moeten worden genomen.

    Wist u dat Nederland van Palestijnen het onmogelijke vraagt, namelijk hun land, geschiedenis, aspiraties, rechten en de toekomst van hun kinderen, kortweg vraagt hun eigenwaarde op te geven.
    Nee, dat wist ik niet. Daar heb ik nog nooit van gehoord. Ik dacht dat Nederland voor een tweestatenoplossing is, je weet wel, twee staten voor twee volken, een staat waar de Joden zelfbeschikking hebben en een waar de Palestijnen onafhankelijk zijn. Is dat misschien niet genoeg voor de mensen van Palestine Link? Menen zij dat Joodse zelfbeschikking in Israel binnen de groene lijn zich niet verdraagt met Palestijnse rechten? Menen zij dat een tweestatenoplossing niet de rechten, aspiraties, geschiedenis en eigenwaarde van de Palestijnen kan vervullen en recht doen? Zou dat het probleem zijn? Ik weet het niet, maar ik weet ook niet hoe ik deze bewering anders moet opvatten.

    Ratna Pelle



    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen Hulspas valt Israel preventief aan (IMO)
    Geplaatst door abby op Tuesday 15 November @ 00:21:24 GMT+1 (1744 maal gelezen)

    Hulspas valt Israel preventief aanIMO Blog, 12 november 2011

    Speculaties dat Israel Iran gaat aanvallen zijn zoals gezegd koren op de molen van de antizionisten: 'het agressieve Israel is weer bezig, waarom mag Iran eigenlijk geen kernwapen hebben, Israel, Pakistan en India hebben er immers ook een, en misschien is het wel goed als Israel haar militaire overwicht verliest, dan kan het land niet meer zomaar overal aanvallen en doen wat het wil'. Je kunt de 'argumenten' dromen, maar de echte artikelen vallen toch altijd weer tegen.


    Marcel Hulspas is natuurlijk weer van de partij in anti-Israel medialand, met een sappig stukje waarin hij voorstelt dat een aantal grootmachten een preventieve aanval op Israel uitvoert.

    Na een tendentieuze inleiding over vermeend enthousiasme in Israel voor een aanval op Iran, komt hij met het clich dat Iran heus Israel niet gaat aanvallen, want dan zou het even later zelf van de kaart geveegd worden. En tijdens de koude oorlog ging het toch ook goed? Dat dat een paar keer kantje boord was vergeten we voor het gemak even. Het is uiteindelijk allemaal goed gegaan, dus niks aan het handje en no problemo. Atoommachten vallen elkaar niet aan, aldus Hulspas. Misschien moet dan ieder land maar een kernwapen krijgen als beste garantie voor wereldvrede? Immers, als de behoorlijk gesjeesde Iraanse moellahs hun atoomwapen echt heus nooit zullen gebruiken, dan kunnen we ook wel van ordinaire dictators in frisse en minder frisse Afrikaanse staten op aan, nietwaar? Een atoomwapen is overigens ook een prima garantie dat dictators alles met hun eigen bevolking kunnen doen zonder ooit enig gevaar te lopen, dus dat maakt de wereld er een stuk rustiger op.

    Over het volgende moet je even nadenken, maar dan zijn we ook gelijk een stuk wijzer:

    Volgens sommigen is het blufpoker. De IAEA komt deze week met een rapport over Iran, en daarin zal ongetwijfeld te lezen zijn dat Teheran nucleair onderzoek doet dat gericht is op de ontwikkeling van een atoombom. Met haar agressieve optreden, zo wordt gezegd, probeert Israël de VN over te halen zo streng mogelijke sancties af te spreken – de Fransen hebben daar nu al toe opgeroepen. Als dat zo is, dan is dat een vorm van diplomatie die we meer gewend zijn van frisse types als Gadaffi en Mugabe. Maar voor Netanyahu en zijn makkers zijn hiermee mr voordeeltjes te behalen.

    'Met haar agressieve optreden' je zou al lezende haast vergeten dat er nog helemaal niks is gebeurd. Er is vooral veel gespeculeerd en Israel laat wel merken dat het zeg maar vijf voor twaalf is, iets dat door het inmiddels uitgekomen IAEA rapport wordt ondersteund. Jarenlang wordt er al gediscussieerd, gepraat en onderhandeld met Iran, en Iran bouwde ondertussen gewoon door aan haar atoomwapen. Natuurlijk zou het fantastisch zijn als de VN eindelijk echt harde sancties ging instellen. Dat had natuurlijk al lang moeten gebeuren, en dat zou een aanval wellicht kunnen voorkomen. Wat is daar zo vreselijk onfris aan? Vanwaar de vergelijking met schurken als Gadaffi en Mugabe? Oh ja, omdat we kostte wat het kost Israel in een kwaad daglicht moeten stellen.

    Het land verkeert in een ernstig isolement, dat alleen maar groter wordt. Het kan wel een buitenlandse boeman gebruiken, want die worden nogal zeldzaam. Ooit kon Israël zichzelf presenteren als dat kleine sprankje democratie in het Midden-Oosten. Een eiland van welvaart en beschaving in een zee van barbarij. Goed, het land valt niet te regeren zonder de steun van radicale orthodoxe partijen die de Palestijnen het liefst op oudtestamentische wijze over de kling zouden jagen. En goed, het houdt wat gebieden bezet, en de bewoners daarvan worden gediscrimineerd, dagelijks vernederd, uit hun huizen gezet, van hun grond en goed beroofd, en ga zo maar door – maar ja, buiten Israël was alles nog vl erger – niet?

    Inderdaad. Buiten Israel is alles nog veel erger. Daar mogen Arabieren niet stemmen voor echt democratische verkiezingen, kunnen ze niet naar een echt onafhankelijk gerechtshof dat ze tegen hun eigen regering in het gelijk stelt, kunnen ze opgepakt worden omdat ze kritiek uiten op de regering, bloggen, christen zijn, homo zijn of als vrouw autorijden. In Israel is de gezondheidszorg beter, net als het onderwijs, en de levensstandaard hoger. Dat geldt ook voor Arabieren en daarom wil een grote meerderheid van hen, ook in Oost Jeruzalem, niet in een toekomstige Palestijnse staat gaan leven. De bewoners in de bezette gebieden leiden veelal een normaal leven, waarbij ze vrij reizen van een stad naar een andere, werken, en hun kinderen groot brengen. De gemiddelde Palestijn wordt niet dagelijks vernederd en ziet zelden een Israelische soldaat. Palestijnen die in Area A leven (zo'n 98%) kunnen niet uit hun huizen worden gezet, althans niet door Israel. In Oost Jeruzalem worden op jaarbasis minder dan honderd huizen afgebroken, omdat ze illegaal zijn gebouwd (ook in West Jeruzalem worden tientallen huizen afgebroken). Ik zou verder niet weten waarom buitenlandse boemannen zeldzaam worden, want met de democratie en mensenrechten schiet het in Syrië, Saudi-Arabië, Libanon en ook Egypte nog niet echt op. Of zijn we de recente pogroms tegen christenen alweer vergeten? Er zijn er tientallen vermoord en honderdduizenden gevlucht.

    Nee, niet meer. Ten eerste: Israël is een economische dwerg geworden in de regio. De Turkse economie is inmiddels vijf keer zo groot als die van Israël en groeit nog steeds fenomenaal – en Turkije ws ooit een bevriende natie maar heeft de laatste jaren hl duidelijk de kant van de Arabische wereld gekozen. Israël drijft op Amerikaans geld – maar zakt in feite af naar derde-wereldstatus. Ten tweede, Tunesië, Libië en Egypte zouden wel eens democratieën kunnen worden. Met een beetje geluk wordt Syrië dat ook. Wellicht democratieën met wat fundamentalistische partijtjes die de sharia willen invoeren, maar dat is perfect vergelijkbaar met die religieus-hysterische schreeuwpartijtjes in Israël. En waarschijnlijk kun je daar nooit bij de Burgerlijke Stand opgeven dat je 'ongelovig' bent, maar dat kun je in die democratie Israël k niet – daar is iedereen voor de staat verplicht 'joods'. Over derdewereldland gesproken.

    Pardon? Israel is een van de weinige Westerse landen dat nauwelijks door de crisis is geraakt. Het land staat nummer 27 op de IMF lijst naar bbp per hoofd van de bevolking en nummer 17 op de Human Development Index van de VN. De hoogste Arabische staat op de lijst zijn de Verenigde Arabische Emiraten op nummer 30. Turkije staat op 92, Iran op 88, Egypte op 113 en Syrië op 119. Dat de Turkse economie groter is ligt natuurlijk aan het feit dat er meer dan 80 miljoen mensen wonen tegenover zo'n 7 miljoen in Israel. Dat Egypte en Syrië 'nog weleens democratieën zouden kunnen worden' is mooi gezegd. Ieder land kan theoretisch een democratie worden, waarom niet? Tot nu toe gaat het in Egypte, waar het geweld tegen kopten zoals gezegd heviger is dan ooit en nog steeds de noodtoestand geldt, en in Syrië waar zowat dagelijks tientallen demonstranten worden gedood, nog niet die kant op. Natuurlijk hoop ik dat het wel gaat gebeuren. Ik hoop ook dat Italië zijn financiën eens op orde brengt en Wilders zijn toon matigt. En natuurlijk dat Iran stopt met het ontwikkelen van een kernbom. Dat je in Israel 'verplicht Joods' bent komt ook uit de grote duim van Hulspas. En er is nog wel een verschil tussen splinterpartijen met een paar zetels in Israel en het aantal stemmen voor bijvoorbeeld Hamas, dat een meerderheid haalde bij de Palestijnse verkiezingen. In Egypte dreigt de Moslim Broederschap ook een grote overwinning te behalen.

    Maar er is n groot verschil: die nieuwe Arabische democratieën hebben geen bezette gebieden. En hun komst zal een enorme stimulans zijn voor het Palestijnse verzet. Israël gaat zr zware jaren tegemoet. Inschikken, onderhandelen – dat zou wijs zijn. Maar daar is het land niet toe in staat. Een gemeenschappelijke boeman (Iran! Kernwapens! O wat zijn we kwetsbaar!) is dus zeer welkom.

    Weet je hoe het komt dat die Arabische dictaturen geen bezette gebieden hebben? Omdat ze in 1948, 1956, 1967 en 1973 verloren. Anders hadden ze die wel gehad, en waren er waarschijnlijk onderling om gaan vechten wie de mooiste stukken van 'Palestina' zou krijgen. Niks geen onafhankelijke Palestijnse staat, daar werkten Egypte en Jordanië ook niet aan mee toen de 'bezette gebieden' nog Arabisch waren. Overigens kun je erover twisten of er geen bezette gebieden zijn in de Arabische wereld, wat dacht je bijvoorbeeld van bezet Koerdistan in delen van Turkije, Syrië, Irak en Iran en laten we de bezette Westelijke Sahara ook niet vergeten. De komst van Arabische democratieën - ik moest de zin twee keer lezen om tot me door te laten dringen dat het voor Hulspas blijkbaar vaststaat dat die er komen - is wellicht een stimulans voor de Palestijnen zich tegen hun eigen despotische en corrupte leiders te verzetten.
    Israel heeft redelijk wat ingeschikt en onderhandeld tijdens het Oslo vredesproces en tijdens de Camp David vredesbesprekingen en de Annapolis onderhandelingen, en daarbij meermaals vergaande vredesvoorstellen gedaan. Zelf had ik liever gezien dat men met de uitbreiding van de nederzettingen was gestopt, ook al weigeren de Palestijnen de voorstellen steeds en stellen ze de laatste tijd ook steeds nieuwe voorwaarden om te onderhandelen. Israelische concessies, hoe imperfect ook, werden steevast met meer geweld en meer eisen beantwoord en daardoor hebben veel Israeli's het vertrouwen in de Palestijnse onderhandelaars verloren. Daar komt bij dat Abbas c.s. met een mond zeggen tegen geweld te zijn, en met de andere terroristen die onschuldige burgers en kinderen hebben gedood, als helden en voorbeelden voor de Palestijnen eren.

    Ondertussen wordt de hele wereld behoorlijk zenuwachtig van de Israëlische gedreig. De Amerikaanse minister van Defensie Panetta heeft de Israëli's in het geheim gevraagd van tevoren op de hoogte te worden gebracht van een eventuele aanval, maar hij kreeg (naar het schijnt) nul op rekest. Washington zal wel zien wat er gebeurt. Het is de ouderwetse Israëlische arrogantie, ontstaan doordat het land ruim dertig jaar onverkort kan rekenen op Amerikaanse steun – wat het ook flikt. En het stupide verhaal van enige weken geleden over een door Iran beraamde aanslag op de Saoedische ambassadeur in Washington (paniek! Alarm! En daarna werd het hl stil...) geeft wel aan dat er ook binnen de VS krachten zijn die richting een confrontatie bewegen.

    Ik kan mij wel voorstellen dat de wereld zenuwachtig wordt, maar dan toch in de eerste plaats van een Iraans kernwapen. Israel heeft lang afgewacht en stille diplomatie gebruikt om andere landen ertoe te bewegen een Iraans kernwapen op vreedzame wijze te voorkomen. Zo'n kernwapen is overigens niet alleen problematisch voor Israel, maar evenzeer voor de VS, Europa, de Arabische buurlanden van Iran en de Iraanse bevolking zelf, zoals Afshin Ellian laatst helder verwoordde in Elsevier. Of Israel nu gaat aanvallen is overigens nog lang niet zeker. Er zijn veel gevaren aan verbonden en het is onzeker hoeveel effect het zal hebben. Of Israel de VS dan op de hoogte gaan stellen weten we niet, wat er over dit soort dingen naar buiten komt kan weleens heel wat anders zijn dan waar men werkelijk mee bezig is.

    Jeruzalem weet dat dreigen met een aanval voorlopig voldoende oplevert. Maar er kan een moment komen dat men daar, net als keizer Wilhelm, tot de conclusie komt dat de aanval de enige optie is. Dat een roekeloze aanval op Iran de enige manier [is] om de wereldkaart eens flink overhoop te gooien – om te vermijden dat het land anders langzaam maar zeker steeds meer macht zal verliezen. De gevolgen van een dergelijke aanval [zijn] uiteraard niet te overzien. Als Israël toeslaat, zullen de VS ongetwijfeld haar kant kiezen. En de Britten hebben al laten weten dat ook zij dan de kant van Israël en de VS zullen kiezen. Het is het recept voor een herhaling van het Amerikaanse Irak-drama. Maar dan op nog grotere schaal, veel bloediger en met catastrofale internationale gevolgen. De rest van wereld (Frankrijk, Duitsland, Rusland, India, China) zal bereid zijn om, als het zo ver dreigt te komen, een dergelijke catastrofe te voorkomen. Een preventieve aanval op Israël is dan waarschijnlijk de snelste oplossing.
    Het zou geweldig zijn als dreigen met een aanval 'voldoende' oplevert. Geen Iraans kernwapen en geen oorlog. Wat wil je nog meer? De rol van Iran in het Midden-Oosten zal dan afnemen, waardoor Hezbollah en Hamas ook aan macht verliezen en dat maakt het makkelijker voor Israel en de Palestijnen om tot een vergelijk te komen. Zoals ik al zei: wat wil je nog meer als bezorgde burger en 'journalist'? Als er wel een aanval komt, omdat de rest van de wereld erbij staat en ernaar kijkt terwijl Iran aan zijn atoombom werkt, dan zou het fijn zijn als de VS en Groot-Brittannië de kant van Israel kiezen. Het doel van zo'n aanval is, voor de duidelijkheid, niet om te voorkomen dat Israel wat macht verliest, maar om te voorkomen dat Iran, een land dat Israel keer op keer met vernietiging bedreigt, een atoombom krijgt waarmee het dat uit kan voeren. De kans mag klein zijn dat het zo stom is dat te doen, uitgesloten is dat niet en zo'n bom zal Irans invloed hoe dan ook sterk vergroten, en daarmee de islamisten en andere krachten die Israel weg willen hebben.

    Als ik het goed begrijp stelt Hulspas voor dat Israel preventief wordt aangevallen zodra de aanvalsplannen bekend zijn, of misschien zelfs wel al wanneer hij meent dat Israel het nu echt van plan is. Oftewel: Hulspas ziet liever dat Israel wordt vernietigd dan dat Iran van zijn kernwapen wordt beroofd. Of wacht even, het is misschien wel ironisch bedoeld, of satirisch. Israel praat toch steeds over preventieve aanvallen, om erger te voorkomen. Ha, dat kunnen wij ook! Opvallend trouwens dat Hulspas die klus wil laten klaren door 'de rest van de wereld' dat nader wordt omschreven als Frankrijk, Duitsland, Rusland, India en China. Zou het ze lukken, met z'n allen tegen Israel? Zouden ze dat rotland eindelijk wegkrijgen, zonder zelf al te veel blauwe plekken op te lopen? Het zou niet zo'n probleem mogen zijn, behalve dan misschien de Israelische onderzeeërs (door Duitsland geleverd meen ik) die niet zo makkelijk uit te schakelen zijn. Duitse vliegtuigen op Israel, zelfs in een satire is dat toch een lichtelijk onsmakelijk idee. Daarmee zou de rest van de wereld dan definitief bewijzen dat ze Joden niet gunnen wat voor andere volken vanzelfsprekend is: een eigen staat en onafhankelijkheid en het recht je te weren tegen vijanden die op je vernietiging uit zijn. Maar oeps, het was een grap, waarom wil dat maar niet doordringen? Okay, heel treffend, preventief aanvallen mag dus niet. Je moet netjes wachten totdat je aangevallen wordt voordat je je mag verdedigen. Op die manier had Israel in 1967 waarschijnlijk verloren, maar goed, dan waren er tenminste geen door Israel bezette gebieden geweest. Dat daarmee grotere landen met meer buffergebieden in het voordeel zijn, en Israel niet kan overleven in de Arabische wereld, dat nemen we dan maar voor lief. Kortom: in Hulspas' wereldbeeld is er geen ruimte voor Israel. Hij bekijkt het conflict voor 100% vanuit de Arabische kant en zegt bijna letterlijk dat Israel dan maar moet verdwijnen.

    Ratna Pelle



    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen De Perzische plannen van Israel (IMO)
    Geplaatst door abby op Tuesday 15 November @ 00:19:50 GMT+1 (1262 maal gelezen)

    De Perzische plannen van IsraelIMO Blog, 11 november 2011

    In De Volkskrant en De Pers wordt in opiniestukken weer een hoop onzin beweerd over Israel. Aanleiding zijn de speculaties over een Israelische aanval op Iran. De Iraanse Ferdows Kazemi heeft een wel heel erg vergezochte, half humoristisch bedoelde theorie over Israels ware intenties:

    Netanyahu en Barak zijn van plan om de grenzen van het veroverde land uit te bereiden tot Perzië. Wel een grote hap, maar ik kan me goed voorstellen hoe zo'n heerlijke hap mensen aanzet tot het ondernemen van stomme acties. Iran is goed voor een olievoorraad van 150 miljard vaten en is 's werelds tweede exporteur van aardolie en aardgas.


    Tja. In Tegenlicht beweerde Ilan Pappe laatst dat Peres voor een etnisch zuivere Joodse staat is, en daarmee de grootste racist is van de 21e eeuw. En VN rapporteur voor de 'bezette Palestijnse gebieden' Richard Falk beveelt openlijk een boek aan van antisemiet Gilad Atzmon die de Holocaust minimaliseert, beweert dat de Joden op wereldmacht uit zijn en meent dat Israel niet vergelijkbaar, maar erger dan de nazi's is. Ook professor Mearsheimer, bekend van het boek 'The Israellobby' beveelt het boek aan, op de cover nog wel. In wat voor een wereld zijn we beland, waar je alles, maar dan ook werkelijk alles mag zeggen over Israel en het ook nog eens in kwaliteitskranten verschijnt en in kwaliteitsprogramma's te zien is?

    Kazemi gaat nog even door op deze geweldige vondst:

    Ik zou bijna geloven dat de Israeli zich door de Engelsen hebben laten bedotten bij de interpretatie van het oude testament. Volgens mij doelde God op het oude Perzische Rijk, in plaats van een ratjetoe aan landen en streken. Na zoveel jaren hebben de orthodoxe rabbi's ontdekt dat het oude Perzische Rijk het beloofde land is. Niet het land van melk en honing bedoelde God, maar van gas en olie!


    Wou, leuk gevonden! Israel wil Iran veroveren! Men is jaloers op jouw mooie land waar altijd de zon schijnt en benzine zo ongeveer gratis is. Had men dat land ook maar gehad, in plaats van dat lelijke strookje langs de kust, met zijn woestijn en moerassen met malariamuggen en tse tse vliegen. Dan hadden de zionisten van het eerste uur niet zo hard hoeven werken om er een vruchtbaar land van te maken, en vervolgens om geld te verdienen voor goed onderwijs, goede gezondheidszorg, goede infrastructuur, fatsoenlijke lonen, en de opvang van honderdduizenden vluchtelingen uit de Arabische landen en Iran. Dan had men achterover kunnen leunen en waren de miljoenen vanzelf binnengestroomd. Vandaar dat de olierijke Arabische staten en Iran ook zoveel welvarender zijn dan Israel, het BNP er zoveel hoger ligt en er zoveel meer geschreven en uitgevonden wordt. Daar heeft men immers alle tijd voor. Helaas, op een paar golfstaten na zijn de Arabische landen behoorlijk arm en kunnen slechts dromen van Israels welvaart en voorzieningen. En dat geldt ook voor Iran.

    Kazemi heeft zich bepaald niet ingelezen in de ontstaansgeschiedenis van Israel:

    De Israëlische kopstukken lijken geen genoegen te kunnen nemen met het land dat hun volk een aantal millennia terug door God beloofd is en ruim 60 jaar geleden door de Engelsen werd gegeven, die geen zin hadden in een tweede nationaal-socialisme.


    Natuurlijk, Israel haalt zijn legitimiteit slechts uit een millennia oude landbelofte door hun god, maar zelfs dat land is niet goed genoeg. Ook hier weer een hoop onzin bij elkaar geraapt. De Britten 'gaven' niks, de Volkerenbond gaf de Britten wat, namelijk een mandaat over Palestina, dat aanvankelijk ook het huidige Jordanië omvatte. Het doel van dit mandaat was de ontwikkeling van een Nationaal Joods Thuis. Nadat allerlei samenwerkingsinitiatieven en plannen door de Arabieren waren afgewezen en de Britten het mandaat teruggaven aan de VN, stemde deze in 1947 voor deling van het land ten Westen van de Jordaan. Dat werd wederom door de Arabieren afgewezen en zij begonnen een oorlog. Van 'geven' is dus niet echt sprake. Het land dat de Joden toen in handen hadden was hun voor een groot deel toegewezen door de Volkerenbond c.q. de VN (de Volkerenbond en het mandaat waren bewust vaag over de precieze status en vorm van dit Joodse Nationale Thuis en of dat in een gedeelte van of het gehele mandaat zou komen). Het was voor een kleiner deel gekocht en het was met succes door de Joden vruchtbaar gemaakt, bewerkt en verdedigd. Dit was overigens niet hetzelfde land als dat uit de Bijbel, dat bovendien sterk wisselde, en de zionistische leiders hadden geen blauwdruk van het oudtestamentische Israel voor ogen.

    Kazemi zeurt nog wat over dit onzinthema door, en stelt dat de Israelische autoriteiten niet aan hun volk kunnen verkopen het verkeerde beloofde land te hebben geclaimd, en men daarom nu Iran wel moet aanvallen om het alsnog in handen te krijgen, en vandaar de smoes dat Iran aan een kernwapen werkt en Israel daardoor groot risico loopt. En dat is een geraffineerd spel, want Iran klooit inderdaad met uraniumverrijking, en Iraanse leiders hebben zich altijd vijandig uitgelaten over Israel. Gefundenes fressen dus voor Netanjahoe, die verlegen zat om een uitvlucht om Iran aan te kunnen vallen.

    Op het einde lijkt ze iets serieuzer op de zaak in te gaan, maar ze blijft blijkbaar uitgaan van een Israelische invasie, met manschappen en alles.

    Netanyahu maakt een grote vergissing als hij denkt dat Iraniërs hun regime zat zijn en Israël met open armen zullen ontvangen. Bij een Israëlische aanval zal het grootste deel van de Iraanse bevolking toch de kant van de regering kiezen en dit zal enorme negatieve gevolgen hebben voor het democratiseringsproces in Iran, dat met veel moeite op gang gekomen is. Een oorlog in Iran zal de autoriteiten opnieuw tijd en ruimte geven om hun wankele pilaren te repareren en hun val behoorlijk te vertragen.


    Het doel van een Israelische aanval is uiteraard niet om het Iraanse volk van zijn slechte leiders te bevrijden, maar om het kernprogramma flink te vertragen. Het zou dan gaan om een gerichte aanval op de nucleaire installaties, die ver van de steden onder de grond en in de bergen liggen. Natuurlijk kunnen de Iraanse leiders dan het slachtoffer uithangen en zo hun steun onder de bevolking vergroten. Anderzijds is het ook denkbaar dat het volk leiders die het op zo'n aanval aan laten komen, niet meer vertrouwt en ervan beticht met de veiligheid van Iran te spelen. Het democratiseringsproces in Iran schiet tot nu toe niet echt op. Er zijn demonstraties geweest, in 2008 en 2010, maar ze hebben niet tot de val van het regime of echte hervormingen geleid.

    Kazemi besluit:

    De opportunistische Iraanse autoriteiten zullen nooit Israël aanvallen. Ze hangen te veel aan het leven. De stoere taal van de Iraanse autoriteiten is slechts bedoeld om de vijand buiten de deur te houden. Gebruik die niet als excuus, meneer Netanyahu.


    Dat zou je verwachten van rationeel handelende wezens. Religieuze fanaten zijn dat helaas niet. De kans dat Iran Israel gaat aanvallen zodra het een kernwapen heeft is overigens uitermate klein, zoals ook veel sympathisanten van Israel en experts al hebben gezegd. De kans is groot dat Iran haar kernwapens vooral zal gebruiken om haar macht in de regio te vergroten, en de islamisten in Israels buurlanden te versterken. Israel zal niet meer effectief tegen Hezbollah of Hamas op kunnen treden, want er hangt altijd het gevaar van het Iraanse atoomwapen in de lucht. Afshin Ellian verwoordt het gevaar van een Iraans kernwapen als volgt:

    Allereerst is dit regime levensbedreigend voor de Iraanse bevolking. Met een kernbom wordt het ayatollah-regime het islamitische Noord-Korea - en wordt het onaantastbaar.
    De ayatollahs kunnen dan makkelijker en nog gewelddadiger optreden tegen de eigen bevolking. De wereld kan dan niets doen voor het Iraanse volk. Jammer, maar een nucleair bewapend regime kan niet zo maar worden bedreigd.
    Revolutie
    Iran vormt ook een gevaar voor de Arabische landen. Al 33 jaar is het islamitische regime bezig met het exporteren van de revolutie. Een nucleair Iran is dan de supermacht van het Midden-Oosten. Hierdoor kan een wapenwedloop tot stand komen tussen Iran en Saoedi-Arabië: gevaarlijk en onwenselijk.
    De nucleaire tulband vormt tevens een bedreiging voor de Amerikaanse troepen in het Midden-Oosten. Dit spreekt vanzelf. En Israël moet van de kaart worden geveegd, aldus de heersende doctrine in Teheran.
    Koude oorlog
    De nucleaire tulband is een existentieel gevaar voor de staat Israël. Daarmee wil ik niet zeggen dat Teheran bereid is om kernwapens af te vuren op Israël. Maar de koude oorlog die tussen Iran en Israël zou ontstaan, zou worden overschaduwd door de dreiging van een nucleaire oorlog. Een extreem gevaarlijke situatie die niemand wil in het Westen.


    Kazemi geeft geen enkele oplossing, zelfs geen hint. Israel moet maar met een Iraanse kernbom leven, net als de eigen bevolking in Iran, de buurlanden, en het Westen. Ze gaat niet in op de gevaren en de de risico's van een Iraans kernwapen. Het is blijkbaar geen enkel probleem. Dat het tijdens de Koude Oorlog ook een paar keer bijna mis ging, en er meerdere nucleaire wedlopen zouden komen in de Arabische wereld, die oneindig veel instabieler is dan de vroegere machtsblokken, dat vergeten we allemaal voor het gemak maar even. Kazemi geeft er blijk van totaal niet te zijn geïnformeerd over de kwestie, ze weet blijkbaar niet eens dat het Israel slechts om de Iraanse nucleaire installaties te doen is. Ze heeft ooit eens iets gehoord over oudtestamentische beloftes aan het volk der Israelieten, en waarschijnlijk de nodige Iraanse propaganda over de verderfelijke oorlogzuchtige zionisten over zich heen gekregen, ze houdt van haar mooie olierijke land en heeft met die ingrediënten een verhaaltje in elkaar geflanst. Haar landgenoot Afshin Ellian geeft daarentegen een serieuze analyse van de gevaren van een nucleair Iran.

    Ratna Pelle





    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen
    Geplaatst door abby op Friday 11 November @ 01:31:38 GMT+1 (1225 maal gelezen)

    Gepubliceerd: Zondag, 6 November, 2011 - 6:49 PM

    Aanval op Iran – Fictie of werkelijkheid?
    http://missingpeace.eu/nl/2011/11/aanval-op-iran-%E2%80%93-fictie-of-werkelijkheid/
    By Missing Peace


    Analyse
    Zal er binnenkort een militaire operatie komen tegen Iran?
    Deze vraag was opnieuw het onderwerp van veel speculatie en debat in zowel Israel als in de internationale media de laatste week.
    Het begon allemaal met een artikel in de Israëlische krant Yediot Acharonot eind oktober. Nahum Barnea is n van de meest gerespecteerde en best geïnformeerde Israëlische journalisten.
    Hij schreef in Yediot Acharonot dat premier Netanyahoe en minister van defensie Ehoed Barak hadden besloten om, ondanks tegenstand in het militaire en inlichtingen apparaat, voor de winter een militaire operatie tegen de Iraanse nucleaire installaties uit te voeren.
    Volgens Barnea waren beiden er in geslaagd om sommige andere leden van het kernkabinet te overtuigen dat een aanval noodzakelijk was.
    Daarna ontstond er een verwoed debat in de Israëlische media over de mogelijkheid dat Israel inderdaad op het punt stond Iran aan te vallen.
    Op woensdag 2 november mengden verschillende ministers uit het kabinet Netanyahoe zich in het debat en hekelden het onverantwoordelijk gedrag van de media.

    The Guardian
    Dezelfde dag publiceerde de Engelse krant The Guardian een artikel waarin werd gemeld dat ook de strijdkrachten van Groot-Brittannië zich aan het voorbereiden waren op de deelname aan een eventuele, door de VS geleide, campagne tegen het kernwapenprogramma van Iran. Dat was zeer opmerkelijk omdat The Guardian altijd heeft ontkend dat Iran bezig was met het ontwikkelen van kernwapens.
    Daarop verschenen er berichten dat de Israëlische luchtmacht nabij Sardinië een grote oefening hadden gehouden waaraan ook Italiaanse en Nederlandse NATO gevechtsvliegtuigen hadden deelgenomen.
    De lancering van een ballistische raket (waarschijnlijk een Jericho 3) vanaf de basis Palmachim in Israël op donderdag, werd ook onmiddellijk in verband gebracht met een op handen zijnde Israëlische aanval.
    Op de conferentie van de G-20 landen kondigde de Amerikaanse president Obama ‘ongekende’ druk aan op Iran. Ook dat werd in sommige media uitgelegd als een aanwijzing voor eventueel militair ingrijpen.
    Andere journalisten en analisten wezen echter op de – meer waarschijnlijke – mogelijkheid van nieuwe sancties.

    IAEA rapport
    Wat vast staat, is dat de publicatie van een nieuw IAEA rapport de aankomende week iets te maken heeft met de vloed van geruchten en mediapublicaties.
    In dat nieuwe IAEA rapport zal nieuw bewijs worden aangedragen dat duidt op de ontwikkeling van een Iraans kernwapen. Zo zal de IAEA onthullen dat Iran via computerontwerpen aan een atoomwapen werkte en in Parchin een testcentrum heeft voor de ontwikkeling van ontstekingmechanismes voor kernwapens.

    Analyses
    Analisten en specialisten zijn het duidelijk oneens over de betekenis van de gebeurtenissen van de afgelopen week.
    Ruwweg zijn er drie heersende opinies.
    4. De mediapublicaties zijn onderdeel van een door de Israëlische regering opgezette campagne om de internationale aandacht terug te krijgen op het Iraanse kernwapenprogramma.
    5. De mediapublicaties hebben als doel een al genomen Israëlisch besluit over een aanval te saboteren
    6. De berichten zijn waar en duiden op nieuwe ontwikkelingen in de internationale houding ten opzichte van de zogenaamde militaire optie.

    Geregisseerde campagne
    De eerste stelling wordt onderschreven door verschillende experts op het gebied van het Midden-Oosten en inlichtingendiensten.
    Zo schreef Jenifer E. Dyer, een voormalig lid van de Amerikaanse marine inlichtingendienst en tegenwoordig columnist bij verschillende nieuwssites, ons het volgende:
    ‘The most likely conclusion, in my view, is that a theme is being planted to persuade other members of the UN Security Council — Russia, China — and nations like Germany and India that they should back tougher sanctions on Iran. (And that they should observe the sanctions themselves.) The US already knows what the new IAEA report will say, and has been pushing for tougher sanctions for some time now anyway. All the rumors flying about plans for a military strike seem to be designed to herd the major nations toward tougher sanctions, as the best alternative to military action’.

    Zij voegde er aan toe dat ze wel denkt dat er een kans is op een militaire operatie tegen Iran maar dat de media daar niet van op de hoogte zullen zijn als het zover is.
    Op het eerste gezicht lijkt dit scenario plausibel, de publicatie van de artikelen daags voor de bijeenkomst van de G-20 in Cannes, lijkt de stelling te ondersteunen. Het sanctieregime heeft overduidelijk gefaald om het Iraanse nucleaire programma te stoppen. Overigens iets dat wij in een artikel over Iran in 2009 al voorspelden.
    De aandacht voor- en de verontwaardiging over de Europese gespletenheid ten opzichte het sanctieregime tegen Iran, zijn in Israël groot.
    Duitsland krijgt daarbij de grootste aandacht. Gebleken is dat de Duitse handel met Iran nog altijd in omvang toeneemt en Iraanse regeringsfunctionarissen nog steeds welkome gasten zijn in Berlijn.
    Er zijn echter een paar zaken die vraagtekens zetten bij de waarschijnlijkheid van dit scenario. Ten eerste is er het feit dat het artikel van Nahum Barnea duidelijk voor binnenlands gehoor bedoeld leek. Het verscheen namelijk in de printversie van de Hebreeuwse krant Yediot Acharonot. Het artikel staat nog altijd niet online.
    Ten tweede is er publicatie in The Guardian, een krant die als fel anti Israël bekend staat en het bestaan van een Iraans kernwapenprogramma altijd heeft geridiculiseerd. Het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat The Guardian zou meewerken aan een Israëlische publiciteitscampagne die bedoeld is om zwaardere sancties tegen Iran te krijgen.

    Sabotage?
    De tweede stelling heeft vooral in Israël veel aanhangers.
    De links georiënteerde media waren degenen die het verhaal de wereld in hielpen en daarna levend hebben gehouden, zeggen de aanhangers van dit scenario.
    In de Israëlische media werd de afgelopen week voortdurend gewezen op de mogelijkheid dat het voormalig hoofd van de Mossad Meïr Dagan en het voormalig hoofd van de algemene veiligheidsdienst Shabak, degenen waren die verantwoordelijk zijn voor het lekken van informatie naar de media. Beiden hebben in recente uitspraken laten blijken tegen een militaire aanval te zijn op Iran.
    Deze theorie lijkt echter onhoudbaar omdat Diskin en Dagan niet op de hoogte kunnen zijn van de recente beraadslaging in het Israëlische veiligheidskabinet.
    Vast staat wel dat iemand op een hoge positie in de regering of n van de veiligheidsdiensten Barnea getipt moet hebben over de discussies die klaarblijkelijk recentelijk hebben plaatsgevonden in het Israëlische veiligheidsapparaat.
    Iets dergelijks is ook gebeurd in de aanloop naar de aanval op de Irakese kernreactor in Osirak in 1981.
    De aanval werd zelfs uitgesteld nadat een tegenstander (Ezer Weizman ?) van de aanval in het Israëlische kabinet informatie had laten lekken naar de pers.

    Aanval aanstaande
    De derde stelling gaat uit van de betrouwbaarheid van het originele bericht van Barnea en het Guardian artikel: kort geleden werd een besluit genomen over militaire aanval op Iran.
    De recente militaire activiteit zoals de oefening bij Sardinië lijken echter door de media ten onrechte te zijn opgevoerd als onderbouwing van deze thesis.
    Zowel de lancering van de verbeterde versie van de Jericho 3 en de IAF oefening waren namelijk al maanden geleden gepland.
    De vraag dient zich echter aan waarom Barak en Netanyahoe juist nu voor de winter een militaire actie zouden willen uitvoeren.
    Vast staat dat de IDF en IAF in staat zijn om een dergelijke aanval uit te voeren maar dat het Iraanse kernwapenprogramma hooguit jaren vertraging kan oplopen door een dergelijke aanval.
    De fall-out van een militaire aanval zal echter dramatische proporties hebben voor Israel, zowel in het land zelf – zoals ook blijkt uit een recent rapport over Hizbollah als in de internationale politieke arena, waar het land al enorm onder druk staat.

    Er zijn echter recente ontwikkelingen die zouden kunnen verklaren waarom men nu tot een aanval zou willen besluiten.
    · Zo is er het al genoemde IAEA rapport waaruit zal blijken dat de Israëlische inlichtingen over Iran correct waren, en er inderdaad sprake is van nucleaire dreiging van ongekende omvang in het Midden-Oosten. De Israëlische president Shimon Peres zei bovendien afgelopen vrijdagdat Iran binnen 6 maanden een kernwapen zou kunnen produceren.
    · Het sanctieregime is tot nu toe niet in staat gebleken om enige indruk te maken op Iran. Het falen van het sanctieregime kwam eerder aan het licht door berichten over de wijze waarop Iran via stromanconstructies financiële- en andere transacties uitvoert. Een van die constructies is het veranderen van namen van schepen en de vlag waaronder ze varen. Dergelijk bedrog werd ook in de onderhandelingen met het Westen toegepast om de voortgang van het nucleaire programma te geranderen. Dat werd op 24oktober jl. ook bevestigd tijdens een interview met Hassan Rowhani in de Iraanse krant Etemaad. Rowhani was van 2003 tot 2005 de Iraanse hoofdonderhandelaar tijdens gesprekken met het Westen over het atoomprogramma in Iran. In dat interview gaf hij onomwonden toe dat Iran diplomatie en onderhandelingen gebruikt om tijd te winnen en om in het Westen Europa en de VS tegen elkaar uit te spelen.
    · De huidige crisis in het Midden-Oosten zal waarschijnlijk de Islamisten in veel landen aan de macht brengen, en de al bestaande anti-Israëlische coalitie van Islamisten die wordt aangevoerd door Iran, versterken. Op dit moment heerst in landen zoals Egypte en Syrië chaos en hebben de Islamisten nog geen controle over het leger. In die situatie lijkt een aanval op Iran voor Israël minder risico’s in te houden dan na stabilisatie en de machtsovername door Islamisten.
    · Westerse regimes, en in het bijzonder de regering Obama, zijn door recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten en rond Iran gedwongen hun politiek bij te stellen. De ontdekking van een Iraans terroristisch plot in de VS, om de ambassades van Israël en Saoedi-Arabië aan te vallen, hebben tot gevolg gehad dat de roep om harder optreden tegen Iran is toegenomen. Als gevolg daarvan zou de aanvankelijke afwijzing van Israëlische actie tegen Iran door sleutellanden zoals de VS en Groot Brittannië zijn omgeslagen in (gedoog?)steun. De lead from behind’ doctrine van de regering Obama zou in dit geval ook op een Israëlische aanval op Iran worden toegepast. Het verklaart ook beter waarom de Britten voorbereidingen zouden treffen op een confrontatie met Iran.
    · Het aanstaande vertrek van het Amerikaanse leger uit Irak zal zeer waarschijnlijk ook gevolgen hebben voor de Irakese politiek tegenover Israël. De mogelijkheid van een defensie pact tussen Irak en Iran lijkt waarschijnlijk door de Iraanse banden met de Sjiïetische meerderheid in Irak die wordt aangevoerd door de Sadr’s brigades en Kataib Hizballah. Dit alles zal ook gevolgen hebben voor het operationele aspect van een Israëlische aanval op Iran. Een dergelijke luchtaanval zal na de breuk in de Turks Israëlische relaties vrijwel zeker via het luchtruim van Saoedi-Arabië en Irak moeten worden uitgevoerd.
    · Daarnaast bestaat het gevaar dat wanneer Irak onder de invloedsfeer komt van Iran en Assad erin slaagt om zijn regime in Syrië te bestendigen, dat het noordfront in Israël aanzienlijk zal destabiliseren. De as die vanuit Teheran tot Bint Jebeil in zuid Libanon loopt, zal dan ononderbroken zijn. De recente ontwikkelingen in Irak duiden al op toenemende Iraanse invloed en destabilisatie.

    NRC analyse
    In de Nederlandse krant NRC stond vorige week ook een analyse over de berichten betreffende een Israëlische aanval op Iran.
    In dat artikel stond, onder andere, dat Barak en Netanyahoe een meerderheid in ‘de Knesset’ proberen te vinden voor het uitvoeren van een actie tegen Iran.
    Het gaf aan hoe slecht de Israël correspondent van NRC geïnformeerd is over de besluitvorming aangaande Israëlische militaire operaties.
    Over dergelijke grote acties wordt namelijk altijd door het veiligheidskabinet beslist en niet door de Knesset.
    De Midden-Oosten correspondent van NRC die door de krant ‘ MO deskundige’ werd genoemd zei verder het volgende over een eventuele Israëlische actie:
    ‘Ten eerste weet je niet of je met een aanval op Iran hun nucleaire programma kan stopzetten. Als ze al weten waar de nucleaire installaties zich bevinden. Daarnaast bestaat het risico dat de bouw van de installaties hierdoor alleen maar wordt versneld. Iran zal immers zeggen dat het zich moet kunnen verdedigen tegen dit soort agressie.Bovendien is er al veel onrust in de regio. Zo’n militaire aanval kan een geweldsexplosie veroorzaken en tot een bredere oorlog gaan leiden.”
    Ook de VS zitten niet te wachten op gewapende actie. Roelants:
    “De Verenigde Staten zien zo’n aanval ook helemaal niet zitten, maar Israël denkt dat wanneer ze Iran aanvallen, de Amerikanen de scherven dan wel helpen opruimen.”
    De analyse van deze correspondent is kenmerkend voor de oppervlakkigheid en vooringenomenheid waarmee er in het algemeen over Israël en de complexiteit van het Midden-Oosten wordt geschreven.
    Een Israëlisch aanvalsplan is namelijk altijd uitgegaan van het achteruitzetten van het Iraanse nucleaire programma en niet van het stopzetten ervan.
    Israël is verder in staat gebleken om de exacte locatie te traceren van nucleaire installaties die aan niemand bekend waren. Het beste voorbeeld daarvan is de aanval op de Syrische reactor in Al-Kibar.
    Maar ook in Iran zelf wist de Mossad acties uit te voeren die lieten zien dat men exacte informatie heeft over het Iraanse nucleaire programma.
    Op 12 januari 2010 bijvoorbeeld, liquideerde de Mossad in Teheran Masoud Ali Mohamaddi, een Iraanse professor in de kernfysica, die betrokken was bij het nucleaire programma van Iran en nauwe banden had met de Iraanse Revolutionaire Garde. Dit bleek ook uit zijn begrafenis waar de helft van alle aanwezigen uit leden van de Revolutionaire Garde bestond.
    De geschiedenis van het Iraanse nucleaire programma heeft uitgewezen dat alle sabotage acties, die vooral door Israel werden ondernomen, voor enorme vertraging hebben gezorgd. Het is dan ook een raadsel hoe de NRC deskundige tot de conclusie kan komen, dat een militaire aanval de bouw van installaties zal versnellen.
    De stelling dat een aanval tot een geweldsexplosie in de hele regio kan leiden is al evenmin gebaseerd op de realiteit in het Midden-Oosten. De Wikileaks documenten hebben juist uitgewezen dat de meeste Arabieren in de regio actie tegen Iran zouden toejuichen. Dit omdat de Arabische landen zich ook bedreigd voelen door de Iraanse aspiraties en in het bijzonder door het vooruitzicht van een Iraans atoomwapen.
    Uiteindelijk bleek welke sentimenten achter Roelants ‘analyse’ zaten: ‘Israël laat de Amerikanen de scherven van haar eigen acties opruimen’ zei ze.
    Uit zeer recente ontwikkelingen blijkt dat de VS en Israel nauw samenwerken op militair gebied in het Midden-Oosten.
    Verder hoeft Roelants slechts de geschiedenis te bestuderen om te weten dat Israël altijd zelf ‘de scherven’ moest opruimen wanneer er dergelijke operaties uitgevoerd moesten worden.
    De aanval op Osirak is daar een uitstekend voorbeeld van. Het regende internationale veroordelingen- waaronder een Amerikaanse – en slechts na jaren kwam het besef dat de wereld door de Israëlische actie was behoedt voor een ongekende ramp.

    Conclusies?
    Uit de gebeurtenissen van de laatste week kan in ieder geval de conclusie getrokken worden dat er klaarblijkelijk iets veranderd is in de benadering van het Iraanse probleem.
    Maar ze lieten ook zien dat de media de meest voorbarige en merkwaardige conclusies trekken terwijl men duidelijk niet over voldoende informatie beschikt.
    De enige conclusie die daarom voorlopig juist lijkt, is die van Dyer: wanneer er ooit een aanval komt op Iran zullen de media er meer over in het duister tasten dan vorige week al het geval was.


    Meer lezen... | Score: 0

    Nederlandstalige artikelen Tegenlicht: de Israel lobby en de Kristallnachtherdenking (IMO)
    Geplaatst door abby op Friday 11 November @ 01:04:04 GMT+1 (1086 maal gelezen)

    Tegenlicht: de Israel lobby en de KristallnachtherdenkingIMO Blog, 9 november 2011

    Vervolg op: Tegenlicht: luister niet naar Israel


    Zoals eerder vermeld werd in de Tegenlicht uitzending van 17 oktober de pro-Israëllobby met extreem rechts in verband gebracht. Bij het CIDI heeft namelijk ook een PVV'er gewerkt, Wim Kortenoeven. Dus daar is het bewijs: we hebben met een gevaarlijke extreemrechtse club te maken. Directeur en boegbeeld van het CIDI Ronny Naftaniel is een echte PvdA man en de gematigdheid zelve, maar dat deed er even niet toe. Het CIDI bepleit, ondanks Kortenoeven, al sinds jaar en dag de tweestatenoplossing en zet zich in voor een dialoog en goede verstandhouding tussen Marokkanen en Joden in Nederland. Het CIDI past prima in het Nederlandse poldermodel, men zit in allerlei overleggen en wil problemen in alle redelijkheid oplossen. Dat het CIDI weinig moet hebben van Lieberman en felle nationalisten in Israël is geen geheim. De 'ruk naar rechts' waar Maarten Jan Hijmans het CIDI van betichtte lijkt me dan ook onzin. Het heeft wellicht meer met zijn eigen ruk naar (extreem) links en vooral antizionisme te maken.


    Thomas von der Dunk meende hierop in hakend dat het CIDI 'een verlengstuk van de PVV werd' omdat men Iraniërs en Marokkanen van de Kristallnachtherdenking zou weren. Dat zit zo. Voorheen was de organisatie daarvan meestal in handen van het radikaal linkse Nederland Bekent Kleur van Rene Danen, een samenwerkingsverband waarin vooral de Internationale Socialisten goed vertegenwoordigd zijn. Die hebben op hun beurt meer dan eens hun sympathie betuigt voor Hezbollah en Hamas, steunen boycots van Israël en lopen mee in anti-Israël demonstraties. Op herdenkingen in het verleden spraken vaker antizionisten zoals Mohamed Rabbae en werd de situatie van de Joden in de jaren '30 op een lijn gesteld met die van moslims nu. Vorig jaar tekende het CJO hiertegen protest aan, en kondigde aan zelf een jaarlijkse herdenking te gaan organiseren, en dit jaar is er naast de NBK herdenking dus een herdenking door het CJO. Dat vonden Von der Dunk en Maarten Jan Hijmans, betrokken bij de NBK herdenking, een schande. Het was 'een smerige rotstreek' en het einde van de multiculturele gezamenlijke herdenking, waar Joden naast Marokkanen en andere moslims stonden.
    Op de herdenking van vorig jaar was een groep Israël-sympatisanten met Israëlische vlaggen verschenen, die de herdenking overigens niet verstoorden zoals Tegenlicht beweerde, en ook niet door het CIDI waren gestuurd, zoals Hijmans beweerde.

    Natuurlijk is het jammer dat er een splitsing is, maar dat ligt niet zozeer aan het CJO en het CIDI, die jarenlang hebben geduld dat het NBK de herdenking voor haar eigen politieke ideologie gebruikte (en vooral tegen Wilders ageerde) als aan het NBK. Als men gezamenlijk wil herdenken, dan mag evengoed aan de Joodse gemeenschap tegemoet worden gekomen als aan de Marokkaanse. Het gaat per slot van rekening wel om het herdenken van het begin van de Holocaust, de moord op 6 miljoen Joden. Wat mij betreft is er niks mis mee daarbij ook te waarschuwen voor intolerantie en uitsluiting in het algemeen, maar de nadruk moet wel op de herdenking zelf liggen. Ook mag nieuw antisemitisme niet worden vergeten. In veel buurten in Amsterdam kun je als Jood niet meer met een keppel op lopen, en dat zijn juist de buurten waar veel allochtonen wonen. Een ideaal onderwerp voor zo'n herdenking, maar het NBK verzweeg dat probleem in haar herdenkingen. Ook dit jaar zullen overigens Ben Kok en een aantal anderen hun opwachting maken met Israëlische vlaggen om tegenwicht te bieden bij de herdenking van het Platform Stop Racisme en Uitsluiting (voorheen NBK). Ik kom hier overigens nog op terug.

    Het zou interessant zijn als na de jarenlange focus op de vermeende oppermachtige Israëllobby en het eeuwige CIDI als boegbeeld van het kwaad, er ook eens een reportage kwam over de Palestina lobby. Er is een heuse Palestijnse ambassade in Nederland en er lopen interessante banden van leden van het Palestina Komitee naar GroenLinks en de SP. De werkgroep Midden-Oosten van GroenLinks bestond een paar jaar terug voor een groot deel uit mensen die ook bij het NPK betrokken waren. Vorig jaar kwam aan het licht dat het Kamerlid Arjen El Fassed niet alleen oprichter van het radikaal antizionistische Electronic Intifada is, maar ook bij Al Awda betrokken was, een organisatie die geweld tegen Israël ondersteunt. En Carel Brendel heeft talloze banden tussen de organisatoren van de Gaza vloten en de Moslim Broederschap en Hamas blootgelegd. Met wat speurwerk, waar de publieke omroep voor betaald krijgt uit publieke middelen, is vast nog wel meer boven water te krijgen. Met wie hebben leden van het NPK verder allemaal contact? En lopen er vanuit 'nette' anti-Israël organisaties zoals EAJG, UCP en Kerk in Actie ook lijntjes naar radikalere groeperingen en mensen? Op welke politici heeft de Palestina lobby vooral invloed? Hoe gaat zij daarbij te werk? En hoe komt het toch dat er de laatste tijd zoveel anti-Israël stukken in kranten verschijnen, en wel erg veel anti-Israël reportages op TV? Is dat alleen maar tijdgeest of zit daar meer achter? Allemaal reuze interessant. Ik zou zeggen dames en heren van de publieke omroep: zoek het eens uit.

    Ratna Pelle



    Meer lezen... | Score: 0

     
    Enquete


    Te Zionistisch (pro-Isral)
    Te anti-Zionistisch (anti-Isral)
    Teveel sensatie
    Teveel leugens
    Te veel, het onderwerp komt mijn neus uit
    Te summier
    Te weinig achtergrond
    Niks te, precies goed zo



    Uitslagen | Peilingen

    Stemmen 582

    Websites over Israël-Palestina, zionisme en het Midden-Oosten Conflict:
    A Brief History of Israel and Palestine and the Conflict, The Early History of Zionism and the Creation of Israel, en vele andere artikelen op MidEastWeb for Coexistence - Middle East news & background, history, maps and opinions
    * Diverse pagina's in de categorieën Israel and Zionism, Palestine en Middle East op de Engelstalige Wikipedia
    * Zionism and Israel Information Center 
    * Israeli-Palestinian ProCon - questions and answers by quotes from both sides of the conflict
    * Ariga's PeaceWatch - on the Israeli-Palestinian conflict and Middle East peace
    * Council for Peace and Security (Israel)  * Israel-Palestine: Peace with Realism
    * Zionism & Israel News Archives  * Middle East Analyses
    * ZioNation - Progressive Zionism and Israel Web Log
    * IMO - Israël & Midden-Oosten Blog (Nederlandstalig)  * Israël & Palestijnen Nieuws Blog
    Vrije Encyclopedie van het Conflict Israël-Palestina (Nederlandstalig)
    * Israël Informatie op Eigenstart (links Nederlands en Engels)




    All logos and trademarks in this site are property of their respective owner. All non-original articles are property of their respective writers or first publishers.
    All the rest © 2005-2012 by Israël-Palestina Info.
    PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
    Pagina Rendering: 0.32 Seconden